Nowadays the importance given rise to individual differences and meaningful learning by educational programs on the basis of the constructivist approach makes it important that presenting information to students in accordance to their learning styles. Meaningful learning of students can be provided with effective guidance of teachers. For science subjects to be thought effectively, teachers' self-efficacy beliefs of science education is expected to be high. Because of the fact that teachers tend to teach as they learn, their learning styles, science teaching efficacy beliefs and conceptions about teaching and learning are needed to be investigated. Therefore, the aim of this study is to examine the relationship between learning styles and conceptions about teaching and learning and science teaching efficacy beliefs of primary school and science teacher candidates. The participants of the study consist of 3rd and 4th grade teacher candidates educating in the Department of Primary School and Science Education in the Faculty of Education in Abant İzzet Baysal University in the spring semester of the 2013-2014 academic year. 326 of the participants are girls and 97 of the participants are boys. The Elementary Teacher's Science Efficacy Beliefs Instrument, the Learning Styles Scale and the Teaching and Learning Conceptions Questionnaire were used in the study as data collection tools. The Elementary Teacher's Science Efficacy Beliefs Instrument, was developed by Riggs and Enochs (1990) and adapted into Turkish by Bikmaz (2002). The Learning Styles Scale was developed by Chan and Elliott (2004) and adapted into Turkish by Aypay (2011). The Teaching and Learning Conceptions Questionnaire was developed by Grasha-Riechmann (1994) and adapted into Turkish by Uzuntiryaki, Bilgin and Geban (2003).As a result of data analysis, it was found that the teacher candidates had independent, cooperative and competitive learning styles more and learning styles of the teacher candidates differed significantly according to department and grade level. It appeared that there was a statistically significant difference between the teacher candidates' scores of the traditional approach according to learning styles and gender; constructivist approach, conceptions about teaching and learning and science teaching efficacy beliefs according to department and learning styles; outcome expectancy according to learning styles. It was found that there was a significant and negative relationship between the scores of conceptions about teaching and learning and science teaching efficacy beliefs; significant and positive relationship between the scores of constructivist approach and science teaching efficacy beliefs, outcome expectancy. The results were discussed with a critical approach.

Günümüzde eğitim programlarının yapılandırmacı yaklaşım temelinde bireysel farklılıklara ve anlamlı öğrenmeye verdiği önemin artması, bilginin öğrencilere benimsedikleri öğrenme stillerine uygun şekilde sunulmasını önemli hale getirmektedir. Öğrencilerin anlamlı öğrenmesi öğretmenlerin etkili rehberliği ile sağlanabilir. Fen konularının etkili bir şekilde öğretilebilmesi için öğretmenlerin fen öğretimine yönelik öz-yeterlik inançlarının yüksek olması beklenmektedir. Öğretmenlerin öğrendikleri gibi öğretme eğiliminde olmaları öğretmen adaylarının benimsedikleri öğrenme stillerinin, fen öğretimine yönelik öz-yeterlik inançlarının ve öğrenme öğretme anlayışlarının incelenmesini gerekli kılmaktadır. Dolayısıyla bu araştırmanın amacı, sınıf ve fen bilgisi öğretmen adaylarının öğrenme stillerinin, öğrenme öğretme anlayışları ve fen öğretimine yönelik öz-yeterlik inançları ile ilişkisini incelemek olarak belirlenmiştir. Bu araştırmanın çalışma grubunu 2013-2014 eğitim öğretim yılı bahar döneminde Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi sınıf ve fen bilgisi öğretmenliği anabilim dalları üçüncü ve dördüncü sınıflarında öğrenim gören toplam 423 (326 kız, 97 erkek) öğretmen adayı oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak fen öğretiminde öz-yeterlik inancı ölçeği, öğrenme stilleri ölçeği ve öğrenme öğretme anlayışı ölçeği kullanılmıştır. Fen öğretiminde öz-yeterlik inancı Riggs ve Enochs (1990) tarafından geliştirilmiş ve Bıkmaz (2002) tarafından Türk kültürüne uyarlanmıştır. Öğrenme öğretme anlayışları ölçeği Chan ve Elliott (2004) tarafından geliştirilmiş ve Aypay (2011) tarafından Türk kültürüne uyarlanmıştır. Öğrenme stilleri ölçeği ise Grasha-Riechmann (1994) tarafından geliştirilmiş ve Uzuntiryaki, Bilgin ve Geban (2003) tarafından Türk kültürüne uyarlanmıştır. Yapılan analizlerden elde edilen bulgulara göre öğretmen adaylarının daha çok bağımsız, işbirlikli ve rekabetçi öğrenme stillerini benimsedikleri, öğrenme stillerinin anabilim dalına göre anlamlı fark olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Öğretmen adaylarının geleneksel öğrenme öğretme anlayışı puanlarının öğrenme stili ve cinsiyete göre, yapılandırmacı öğrenme öğretme anlayışı ve fen öğretimine yönelik öz-yeterlik inancı puanlarının anabilim dalı ve öğrenme stiline göre anlamlı fark olduğu, sonuç beklentisi puanlarının da öğrenme stiline göre anlamlı fark olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca öğrenme stilleri ile yapılandırmacı ve geleneksel öğrenme öğretme anlayışı puanları ve fen öğretimine yönelik öz-yeterlik inancı puanları arasında anlamlı ilişki olduğu saptanmıştır. Geleneksel öğrenme öğretme anlayışı puanları ile kişisel fen öğretimine yönelik öz-yeterlik inancı puanları arasında negatif ve anlamlı, yapılandırmacı öğrenme öğretme anlayışı puanları ile kişisel fen öğretimine yönelik öz-yeterlik inancı ve sonuç beklentisi puanları arasında pozitif ve anlamlı ilişki bulunmuştur. Elde edilen sonuçlar eleştirel bir yaklaşımla yorumlanmıştır.