This thesis aims to evaluate Turkey's policy making process and results in terms of fight against illegal drugs which is considered as global and transnational problem. The powerful actors and dynamics of policy making process in Turkey and their influence have been examined. The research analyzed how Turkey's policies against drugs have been in line with the world and European drug policies especially UNODC and EMCDDA. Due to the transnational nature of drugs, international cooperation among countries and organizations has become inevitable for the last decades. During this interaction process, many actors and systems affect countries' drug policies. This leads international actors such as UNODC and EMCDDA and external dynamics has become more prominent with the effect of globalization. The thesis examined the several public policy theories in order to understand drug policy making in Turkey. Theories of policy diffusion, lesson drawing, and policy transfer and policy convergence are analyzed and applied to Turkey's drug policy. Thesis concluded that the fundamental dynamics of Turkey's policy making process against drugs are the affected by international drug control regimes and Turkey's integration to EU membership and acquis communautaire. It is also concluded that UNODC and EMCDDA are the most powerful actors in drug policy making process of Turkey. As a result of policy transfers, Turkey's general policy understanding, fundamental approach, policy areas, policy documents and policy instruments converge with the policies of EU in terms of structural and contextual level. Policy convergence in the framework of expectations of the EU is discussed as yet to be reached to the desired level and developed policy recommendations.

Bu tezin amacı, uluslararası bir sorun olarak kabul edilen uyuşturucu ile mücadele konusunda Türkiye'nin politika yapma sürecini ve bu sürecin sonuçlarını açıklamaktır. Bu kapsamda, politika yapma sürecinin en güçlü aktörleri ile dinamiklerinin neler olduğu ve bunların Türkiye'yi nasıl etkilediği araştırılmıştır. Ayrıca politika yapma süreci sonunda Türkiye'nin uyuşturucu ile mücadele politikasının, dünyada UNODC ve Avrupa'da EMCDDA politikalarıyla ne ölçüde benzeştiği ve hangi düzeyde uyumlu hale geldiği analiz edilmiştir. Uyuşturucu sorununun sınırları aşan doğası, ülkeler ve örgütler arasındaki uluslararası işbirliğini son zamanlarda kaçınılmaz hale getirmiştir. Bu etkileşim sürecinde, ülkelerin uyuşturucu ile mücadele politikaları birçok aktör ve sistemden etkilenmektedir. Bu durum küreselleşmenin de etkisiyle UNODC ve EMCDDA gibi uluslararası aktörler ile dış dinamikleri daha baskın hale getirmektedir.Bu tez, Türkiye'nin uyuşturucu ile mücadele konusunda politika yapma sürecini anlamak için birkaç kamu politikası kuramını incelemiştir. Bu kapsamda politika yayılması, ders çıkarma, politika transferi ve politika yakınsaması kuramları analiz edilmiş ve Türkiye'nin uyuşturucu ile mücadele politikasına uygulanmıştır.Tez, Türkiye'nin uyuşturucu ile mücadele politikası yapma sürecinin temel dinamiklerinin, uluslararası uyuşturucu kontrol rejimleri oluşturma girişimleri ve AB üyelik süreci olduğu sonucuna ulaşmıştır. Bunun yanı sıra, BM'de UNODC ile AB'de EMCDDA'nın politika yapma sürecinin en güçlü aktörleri olarak öne çıktığını saptamıştır. Ayrıca, Türkiye'nin AB'ye üyelik sürecinde yaşadığı politika transferleri ile birlikte genel politika anlayışı, temel yaklaşım, politika alanları, politika belgeleri ve politika araçları konularında AB politikaları ile yapısal ve içerik olarak sınırlı düzeyde yakınsadığı tespit edilmiştir. Bu bağlamda, politika yakınsamanın AB beklentileri çerçevesinde istenilen seviyeye henüz ulaşmaması tartışılarak önerilerde bulunulmuştur.