This thesis explores the issue of the appropriation of emancipatory potential in an advanced capitalist society, particularly through neoliberal discourse that maintains patriarchal ideology, through an analysis of `feminine` other bodies. It focuses on the boom in representations of drag queens and transgender women in U.S. media over the last half decade in the context of the longtime repression of non-heteronormativity. This study aims to address the societal restrictions on `feminine` bodies and whether the seeming liberalization of them in popular culture is not merely a reason for celebrating `progress` in recognizing the disempowered, but may also signal the promotion of other changes and values within a capitalist system based on consumerism, as with post-feminism. It inquires about various questions pertaining to sexuality and its performances, the role of artistic pursuits in communal and individual life, the influence of the media and attempts of meaning-making in a culture oversaturated with carefully constructed media texts and commodification. The thesis concludes by highlighting how mainstreamed depictions of such subjects are susceptible to absorption into the system, particularly one that thrives by channeling the desire for subversion and liberation. It underlines the threat of such representations becoming superficial tokens that gain legitimacy by appearing like emancipatory values despite their presentation being a depoliticized one, which assume the semblance of an anti-ideological challenge that hides their very own incorporation into the system and the subsequent strengthening of dominant discourses.

Bu tez, ataerkil ideolojiyi sürdüren neoliberal söylem vasıtasıyla ileri kapitalist toplumlarda özgürleştirici potansiyelin nasıl sahiplenilmesini ele alır. Çalışma, bu bağlamda `kadınsı` (feminen) öteki vücutların analizine başvurur. Tez, heteronormatiflik dışı duruşların uzun süredir bastırılmaya çalışıldığı bir bağlamda, drag queenlerin ve transgender kadınların Amerikan medyasındaki görünürlüğünün son beş yıl içinde yaptığı patlamaya odaklanır. Çalışma, `kadınsı` vücutlar üzerindeki toplumsal kısıtlamaları araştırırken, onların popüler kültürde zahiren daha özgür bir konuma gelmesinin, güçsüzleştirilmiş bir kesimin tanınmasıyla `katedilen mesafeyi` kutlamak için geçerli bir sebep olmaktan ziyade, post-feminizmde örneğinde olduğu gibi, tüketimciliğe dayalı bir kapitalist sistem içerisinde aslında başka değişim ve değerleri ön plana çıkarma teşebbüsünün bir göstergesi olup olmadığı konusunu irdeler. Araştırma; cinsellik ve temsillerine, toplumsal ve kişisel yaşamda sanatsal arayışların rolüne, medyanın tesirine ve titizlikle inşa edilmiş medya metinleri ve metalaştırma örnekleriyle aşırı doygunlaşmış bir kültürde anlam üretme çabalarına dair sorular sorar. Tezin sonuç bölümünde, yukarıda bahsedilen konuların anaakımlaştırılmış tasvirlerinin sistem tarafından özümsenmeye ne kadar müsait olduğuna vurgu yapılır. Bu noktada söz konusu sistemin, yıkıma uğratma ve özgürleştirme arzularını kanalize ederek güçlendiği ve büyüdüğünün altı çizilir. Çalışma aynı zamanda bu tasvirlerin, siyasetten uzak biçimde sunulmasına karşın özgürleştirici değerler şeklinde ortaya çıkarak meşruiyet zemini bulurken, gerçekte yüzeysel sembollere dönüşmesi tehlikesini vurgular. Bu sözde değerler, anti-ideolojik bir meydan okuma kisvesine bürünür; halbuki bu meydan okuma, bizzat kendisinin sisteme dahil oluşunu ve böylece baskın söylemlerin berkitilişini perdelemektedir.