Not becoming widespread of home-care system in our country leads up to difficulties for physically disabled children and their families for overcoming the problems. This study was conducted to determine the home care needs of the physically disabled children and difficulties/problems encountered by care givers/family members. The research was performed in seven physically disabled facilities in Istanbul. Study sample consisted of care givers serving the 201 physically disabled children who were between six months-18 years old and diagnosed as physically disabled at least six months ago. The data was collected by useing Knowledge Form about child, care giver, family which includes 27 questions, Ways of Coping Inventory and Brief Symptom Inventory and all of them were replied by the care givers. Data were evaluated by NCSS 2007&PASS 2008 program. Results; 91% percent of the care givers are the mothers, 48.3% percent of the children are between 11-17 ages and 82.1% - 100% of them can not do most of physical activities, 82.8% - 70.8% of the children have negative emotional reactions such as anger, unsatisfaction, timidity and 31.3%-95.3% of them experience social difficulties. The most care givers (n=195) experience physical problems such as hypertension (n=176), fatigue (n=40), pain (n=166); 62.2%-89.1% of them experience social problems such as communication conflicts with family members and relatives and 62.1% of them have signs of emotional disorders (such as anxiety, depression) requiring treatment. Emotional symptom scores of the care givers decrease who use strategies of being self confident; optimistic and searching for social support for coping with stress. Since these findings show that disabled children and care givers have multiple physical, social and emotional problems there is an absolute requirement for multidisciplinary home caring services.Key words: care giver, home care, disabled child, Brief Symptom Inventory (BSI), Ways of Coping Inventory (WCI).

Ülkemizde, evde bakım sisteminin yaygınlaşmaması fiziksel engelli çocuk ve ailenin sorunlarla baş etme güçlüklerine zemin hazırlamaktadır. Bu araştırma, fiziksel engelli çocukların evde bakım gereksinimleri ve bakım vericilerde yarattığı güçlükleri/sorunları belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın yeri İstanbul'da fiziksel engelli çocukların hizmet aldığı yedi kuruluştur. Örnekleme; en az altı ay önce fiziksel engel tanısı konulan; altı ay- 18 yaş arası 201 çocuğun bakım vericisi alınmıştır. Verilerin toplanmasında 27 sorudan oluşan Bilgi Formu, Stresle Başaçıkma Tarzları Ölçeği, Kısa Semptom Envanteri kullanılmış ve bakım verici tarafından yanıtlanmıştır. Veriler NCSS 2007&PASS 2008 (Serial number; N7H5-J8E5-D4G2-H5L6-W2R7) Statistical Software (Utah, USA) programında değerlendirilmiştir. Araştırmaya katılan bakım vericilerin %91 annelerdir. Çocukların %48.3'ü 11?17 yaş arasındadır, %82.1- %100'ü pek çok fiziksel aktiviteyi gerçekleştirememektedir. Çocukların %62.8- %70.8'i öfke, memnuniyetsizlik, çekingenlik gibi olumsuz duygusal tepkiler vermekte, %31.3-%95.3'ü sosyal güçlük yaşamaktadır. Bakım vericicilerin ise %97'si (n:195) hipertansiyon (n: 40), yorgunluk (n: 176), ağrı (n: 166) gibi fiziksel sorunlar; %62.2- %89.1'i aile üyeleri ve yakınlarıyla iletişim çatışmaları gibi sosyal sorunlar yaşamakta, %62.1'i tedavi gerektiren düzeyde ruhsal rahatsızlık belirtileri (anksiyete, depresyon gibi) göstermektedir. Stresle baş etme yaklaşımı olarak kendine güvenli, iyimser ve sosyal destek aramayı kullanan bakım vericilerin ruhsal belirti puanları düşmektedir. Bu bulgular özürlü çocuk ve bakım vericilerinin çok yönlü fiziksel, duygusal, sosyal sorunlar yaşadıklarını gösterdiğinden multidisipliner evde bakım hizmetlerine duyulan gereksinimi açıkça ortaya koymaktadır.Anahtar sözcükler: bakım verici, evde bakım, engelli çocuk, stresle başetme, Kısa Semptom Envanteri.