Aims: To evaluate the effect of baby care training on maternal bonding and motherhood self-efficacy in mothers of preterm newborn and examine the relationship between them. The other purpose of the study is to make Turkish cultural adaptation of the 'Perceived Motherhood Self-Efficacy Scale used as a measuring instrument. Material and Method: The study was conducted in two stages, methodologically and experimentally. In the first step, adaptation of the Turkish Form of Perceived Maternity Self-Efficacy Scale was performed methodologically. The second step was performed experimentally with pre-test post-test control group. The study was carried out between March 2016 and May 2018 in Erzurum, Public Hospitals Association, Nenehatun Maternity Hospital, Yenidoğan Intensive Care Unit.Results: In the study, at the end of the newborn period, preterm newborn mothers in the experimental (p <.001) and control (p <.05) groups were determined to have significantly higher levels of intra-group posttest maternal bonding. Mothers in the experimental group were found to have significantly higher levels of posttest maternal bonding (p <.001), perceived maternal self-efficacy (p <.01) and self-esteem (p <.01) than control mothers. Positive correlation was found to be associated between perceived motherhood self-efficacy and self-confidence (p <.001), maternal bonding and self-confidence (p <.05), and maternal bonding and perceived maternal self-efficacy (p <.05) of mothers.Conclusion: At the end of the newborn period, maternal bonding levels of preterm newborn mothers increased in both groups. Mothers baby-care training developed their maternal bonding, perceived motherhood self-efficacy and self-confidence. There was also a direct relationship between perceived maternal self-efficacy and self-confidence perceived by maternal bonding, perceived maternal self-efficacy and self-confidence.

Amaç: Preterm yenidoğan annelerinde bebek bakımı eğitiminin maternal bağlanma, annelik özyeterliği ve özgüvenine etkisini değerlendirmek, aralarındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmanın diğer amacı, ölçüm aracı olarak kullanılan 'Algılanan Annelik Özyeterlik Ölçeği'nin Türkçe kültürel adaptasyonunu gerçekleştirmektir.Materyal ve Metot: Araştırma, metodolojik ve deneysel olarak, iki aşamalı gerçekleştirildi. Birinci aşamada, Algılanan Annelik Özyeterlik Ölçeği Türkçe formunun uyarlanması metodolojik olarak yapıldı. İkinci aşama, ön-test son-test kontrol gruplu deneysel olarak gerçekleştirildi. Araştırma, Erzurum'da, Kamu Hastaneler Birliği, Nenehatun Kadın Doğum Hastanesi, Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesi'nde Mart 2016 - Mayıs 2018 tarihleri arasında yapıldı.Bulgular: Araştırmada, yenidoğan döneminin sonunda, deney (p<.001) ve kontrol (p<.05) grubundaki preterm yenidoğan annelerinin grup içi son-test maternal bağlanma düzeylerinin anlamlı şekilde yüksek olduğu tespit edildi. Deney grubundaki annelerin son-test maternal bağlanma (p<.001), algılanan annelik özyeterliği (p<.01) ve özgüveni (p<.01) düzeylerinin kontrol grubundaki annelere göre anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu bulundu. Annelerin maternal bağlanma ile algılanan annelik özyeterliği (p<.05) arasında orta ve özgüveni (p<.05) arasında düşük düzeyde, algılanan annelik özyeterliği ile özgüveni (p<.001) arasında ise orta düzeyde pozitif yönde bir ilişkili olduğu saptandı.Sonuç: Yenidoğan döneminin sonunda, her iki grupta preterm yenidoğan annelerinin maternal bağlanma düzeyleri yükseldi. Annelerin bebek bakımına yönelik eğitilmeleri, maternal bağlanmalarını, algılanan annelik özyeterliklerini ve özgüvenlerini geliştirdi. Ayrıca, maternal bağlanma ile algılanan annelik özyeterliği ve özgüveni, algılanan annelik özyeterliği ile özgüveni arasında doğru orantıda bir ilişki vardı.