It was considered in the study that each quinizarin derivative is a phenolic compound and they normally have the characteristics of phenolic compounds. Thus, the antioxidant capacities of these compounds and theirs inhibitory effects on human erythrocyte carbonic anhydrase isoenzymes I, and II (hCA I and II) have been investigated. In this thesis, many bioanalytical methods were used for determination of antioxidant capacities these quinizarin derivatives. For this purpose, different bioanalytical methods such as Fe3+ reduction capacity by Fe3+-Fe2+ transformation method, Cu2+-Cu+ reduction capacity by Kuprak method, Fe3+-TPTZ reduction capacity by FRAP method, metal chelating activity of ferrous ions (Fe2+) by using bipyridyl agent, DPPH, ABTS, DMPD radical scavenging activities, superoxide anion radicals scavenging activity by the riboflavin- methionine-light system, and total antioxidant activity determination by thiocyanate method have been used. Also, BHA, BHT, α-tocopherol and trolox were used as references antioxidants. In the second part of the study, in vitro hCA I, and II inhibitory effects of quinizarin derivatives have been investigated. Firstly, hCA-I and II isoenzymes have been purified 245.75 and 653.79 folds with %41.08 and %50.99 yields by using Sepharose 4B-L-Tyrosine-affinity column chromatography, respectively. The inhibitory effects of quinizarin derivatives on hCA I, and II have been evaluated by hydratase and esterase methods. It was observed that; anthrarufin, anthraflavic acid, dithranol, chrysophanol, quinizarin and 2,3-dimetilquinizarin have inhibition in the range of 2.37-19.74 μM for hCA I, and 2.13-25.66 μM for hCA II. All quinizarin derivatives have demonstrated noncompetitive inhibition for both hCA I, and II.

Tez kapsamında çalışılan bazı kinizarin türevlerinin birer fenolik bileşik olduğu ve genelde fenolik bileşiklerin antioksidan özelliğine sahip olduğu düşünülerek bu bileşiklerin antioksidan kapasiteleri ile insan eritrosit karbonik anhidraz izoenzimi I ve II (hCA I ve II) üzerine inhibisyon etkileri araştırıldı. Kinizarin türevlerinin antioksidan kapasitelerini belirlemek için kullanılan birçok biyoanalitik metot bu tez kapsamında da kullanılmıştır. Bunlar; Fe3+-Fe2+ transformasyonu metoduna göre indirgeme kapasitesi, KUPRAK metoduna göre Cu2+-Cu+ indirgeme kapasitesi, FRAP metoduna göre Fe3+-TPTZ indirgeme kapasitesi, bipiridil reaktifi kullanarak ferröz iyonları (Fe2+) şelatlama aktivitesi, DPPH, ABTS, DMPD radikal giderme aktiviteleri, ile riboflavin-metiyonin-ışık sisteminde oluşturulan süperoksit anyon radikalleri (O2.-) giderme aktivitesi, tiyosiyanat metoduna göre de total antioksidan aktivite tayini gibi farklı metotlar kullanıldı. Ayrıca BHA, BHT, α-tokoferol ve troloks referans antioksidan olarak kullanıldı. Bununla beraber, çalışmanın ikinci kısmında ise kinizarin türevlerinin insan eritrositlerinden saflaştırılan hCA I ve hCA II üzerine in vitro etkisi araştırıldı. Öncelikle hCA I ve II izoenzimleri sırasıyla Sepharose-4B-L-Tirozin Sülfanamit afinite kolon kromatografisi ile %41,08; %50,99 verimle 245,75 ve 653,79 kat saflaştırıldı. Kinizarin tüevlerinin hCA I ve II üzerine inhibisyon etkileri hidrataz ve esteraz aktiviteleri kullanılarak değerlendirildi. Antrarufin, antraflavik asit, ditranol, krizofanol, kinizarin ve 2,3-dimetilkinizarin'in hCA I için 2,37-19,74 μM arasında ve hCA II için de 2,13-25,66 μM arasında Ki değerlerine sahip oldukları gözlendi. Kinizarin türevlerin tamamı hem hCA I hem de II için yarışmasız inhibisyon göstermiştir.