The aim of this thesis is to show how A. S. Byatt in Possesion and Erendiz Atasü in The Other Side Of The Mountain have their own subjectivity in language and how they try to change the language along with social change by emphasizing the socially constructed order around us. In relation with the Lacanian `Symbolic Order?, the debate explores the struggle of two literary figures, Byatt and Atasü, to find a place in society having a separate identity, social status and freedom of expression. In the first chapter, the concept of otherness, father figure and mother-daughter relations, and expressing self-identity using metonymy and metaphor in language will be discussed based on Possession by A. S. Byatt and in the second chapter, the focus will be on the recent position of women mentioned in The Other Side of The Mountain by Erendiz Atasü in terms of being ?other?, being constituted by the patriarchal order of Turkish society, defining their family relations, and finally women?s expressing themselves in language through metaphor and metonymy. Last chapter is about the similarities and differences between the works of two authors.

Bu tezin amacı , A.S. Byatt'ın Tutku ve Erendiz Atasü'nün Dağın Öteki Yüzü adlı yapıtlarında, kadın yazarlar olarak dilde ve toplum düzeninde nesnelliklerine ve kimliklerine sahip çıkabildiklerini göstermek ve Lacan'ın sembolik düzen kavramının ışığında bu iki edebi kişiliğin, Byatt ve Atasü'nün, kendilerine ait bir kimlik, sosyal statü ve ifade özgürlüğüne sahip olarak toplumda bir yer alabilme çabalarını ortaya koymaktır. Ötekilik kavramı, baba figürü, ana-kız ilişkileri, kadının dilde kendini tanımlarken metafor ve metonom uygulamalarının Byatt'ın Tutku adlı yapıtında gösterilmesi tezin ilk bölümünü oluşturur. İkinci bölümde, Erendiz Atasü'nün Dağın Öteki Yüzü adlı yapıtının odak noktası olan kadının toplumun şu anki durumunda ?öteki? olarak adlandırılması, ataerkil düzen tarafından yapılandırılması, aile ilişkileri ve kadın yazınında kendilerini ifade ederken kadınların kullandıkları özgün dilin metafor ve metenom aracılığıyla tanımlanması incelenecektir. Üçüncü ve son bölümde ise yazarların yapıtları arasındaki benzerlik ve farklılıklara değinilecektir.