This study investigates the interaction between people and between people and their environments embodied in the landscapes of Pednelissos, one of the smaller cities of antiquity in highland Pisidia, a region which is characterized by the variety of its morphological features and their dominance in the socio-economic life. Landscape, in this respect, is conceptualized as a cultural image, a way of representing, structuring and symbolizing surroundings born out of people's living and acting in space and through time. How people viewed, interpreted and understood their environments and how they shaped and transformed it to communicate a message, a discourse and an image of themselves are questioned. Urban and architectural space, the social production of space and tools of nonverbal communication between the residents and their physical environment are investigated in terms of setting the context for presenting a landscape reading and hence for discussing the urban identity of Pednelissos in a broader physical perspective. The perception, production vand use of spaces and places are discussed in relation to the encounters between the residents and the physical aspects of the city as well as the topographical features and natural resources. The potentials of utilising a landscape reading approach in the scope of settlement archaeology are illustrated by the case of Pednelissos. Accordingly, landscape reading helps to construct a framework for analyzing and reconstructing ancient physical environments and the social dimension involved in the articulation of this context. Landscape reading illustrates potentials of nondestructive archaeology and is informative about how urban spaces and the urban image were socially produced, experienced and consumed.Keywords: Pednelissos, Pisidia, Landscape, Urban Imagery, Urban Experiencevi.

Bu çalışma morfolojik özelliklerinin çeşitliliği ve bunların sosyo-ekonomik hayattaki baskınlığı ile öne çıkan dağlık Pisidya bölgesinin antik dönemdeki görece küçük kentlerinden olan Pednelissos'un peyzajlarında cisimleşmiş olan, insanlar arasındaki ve insanlarla çevreleri arasındaki etkileşimi incelemektedir. Bu anlamda peyzaj, insanların yaşayışları ile mekan ve zaman içerisindeki eylemlerinden doğan bir kültürel imge, çevreyi temsil etme, yapılandırma ve simgelemenin bir yolu olarak kavramsallaştırılmaktadır. İnsanların çevrelerini nasıl görmüş, yorumlamış ve anlamış oldukları ile çevrelerini bir mesaj, bir söylem ve kendilerine dair bir imge iletmek üzere nasıl şekillendirip dönüştürmüş oldukları sorgulanmaktadır. Bir peyzaj okumasısunmak üzere bağlamı kurgulamak ve bu şekilde Pednelissos'un kent kimliğini daha geniş bir fiziksel perspektif içerisinde tartışmak amacıyla kentsel ve mimari mekan, mekanın sosyal olarak üretimi ve kent sakinleri ile fiziksel çevreleri arasındaki sözsüz iletişimin araçları incelenmektedir. Mekanların ve yerlerin algılanması, viiüretilmesi ve kullanımı, kent sakinleri ile kentin fiziksel ögeleri, topografik elemanlar ve doğal kaynaklar arasındaki karşılaşmalara referansla tartışılmaktadır. Peyzaj okuması yaklaşımının yerleşim arkeolojisi kapsamında kullanımının potansiyelleri Pednelissos modeli ile örneklenmektedir. Buna göre peyzaj okuması antik çağın fiziki çevrelerinin ve bunların işlenişindeki sosyal boyutun çözümlenmesi ve yeniden kurulması amacıyla bir çerçeve çizilmesine yardımcı olmaktadır. Peyzaj okuması tahribatsız arkeolojinin potansiyelini örneklemekte ve kentsel mekanlar ve kent imgesinin nasıl sosyal olarak üretilmiş, deneyimlenmiş ve tüketilmiş olduğu konusunda bilgi vermektedir.Anahtar Kelimeler: Pednelissos, Pisidya, Peyzaj, Kent İmgesi, Kent Deneyimi.