Depression is one of the most common diagnosed of all disorders in patientsadmitted to health facilities. Depression, which is reported to be 10-20% prevalenceamong in Turkey, contains many symptoms related to cognitive, emotional areas andis a health problem that concerns the person and society in terms of its highprevalence, being chronic and repeatative nature. As in other professions,psychological condition, especially depression, negatively affects work and affectswork life. The aim of this study is to determine the frequency of depression in familyphysicians and family health workers working in Diyarbakır city center and todetermine the factors that lead to this situation. In this cross-sectional study, the totalnumber of 284 family physicians and 250 family health workers working inDiyarbakır city center has been targeted and 161 (56,7%) of the family physiciansand 158 (63,2%) of the family health workers have agreed to participate in the study.The participants were given the necessary information and a questionnaire consistingof four parts was applied. The mean age of the participants was 37 ± 9,3 (min: 19,max: 65) and 138 participants were male (43,3%), 181 were female (56,7%). Theevaluation based on ≥ 17 prediction value, 84 people (26,3%) were diagnosed withdepression. The mean Score of Beck depression scale was 11,28 ± 8,14 for males,12,56 ± 8,20 for females, 11,68 ± 8,05 for family physicians, 12,33 ± 8,33 for familyhealth workers. The prevalence of depression was 25,4% in men, 27,1% in women,27,3% in family physicians, 25,3% in family health workers. The frequency ofdepression has been found higher than the world and Turkey average according tothe World Health Organization's 2017 data. It should be aimed to evaluate familyphysicians and family members in terms of depression with qualified studies and therisk factors that arise in this subject should be minimized.KEYWORDS: Family Practice, Depression, Job Satisfaction.

Depresyon, sağlık hizmetine başvuran hastalarda tüm bozukluklar içinde en sıkrastlanan tanıların başında yer almaktadır. Türkiye' deki yaygınlığı %10-20 arasındaolduğu bildirilen depresyon, bilişsel, duygusal alanlarla ilgili pek çok belirtiyiiçermekte olup, yaygınlığı, kronikleşmesi ve tekrarlayabilmesi bakımından kişiyi vetoplumu ilgilendiren bir sağlık sorunudur. Diğer mesleklerde olduğu gibi, hekimlikve yardımcı sağlık personelliğinde de psikolojik durum özellikle de depresyon,yapılan işe olumsuz etkilerde bulunur ve iş yaşamını etkiler. Araştırmanın amacı,Diyarbakır il merkezinde çalışan aile hekimleri ve aile sağlığı elemanlarındakidepresyon sıklığını tespit etmek, bu duruma yol açan faktörleri belirlemektir.Kesitsel nitelikte olan bu çalışmada, Diyarbakır il merkezinde çalışan 284 ailehekimi ve 250 aile sağlığı elemanının tamamına ulaşılması hedeflendi ve ailehekimlerinin 161'i (%56,7), aile sağlığı elemanlarının 158'i (%63,2) çalışmayakatılmayı kabul etti. Katılımcılara gerekli bilgiler verildi ve dört bölümden oluşananket uygulandı. Araştırmaya katılanların yaş ortalaması 37 ± 9,3 idi (min: 19, max:65). 138 kişi erkek (%43,3), 181 kişi kadındı (%56,7). Beck Depresyon Ölçeğikestirim değeri ≥17 temel alınarak yapılan değerlendirmede, 84 kişide (%26,3)depresyon tespit edildi. Beck Depresyon Ölçeği puan ortalaması erkeklerde 11,28 ±8,14, kadınlarda 12,56 ± 8,20, aile hekimlerinde 11,68 ± 8,05, aile sağlığıelemanlarında 12,33 ± 8,33 idi. Depresyon sıklığı erkeklerde %25,4, kadınlarda%27,1, aile hekimlerinde %27,3, aile sağlığı elemanlarında %25,3 idi. Depresyonsıklığı, Dünya Sağlık Örgütü 2017 verilerine göre Dünya ve Türkiye ortalamasınınüzerinde bulunmuştur. Yapılacak nitelikli çalışmalarla, aile hekimlerinin ve ailesağlığı elemanlarının depresyon açısından değerlendirilmesi amaçlanmalı ve bukonuda ortaya çıkan risk faktörleri minimize edilmelidir.Anahtar Kelimeler: Aile Hekimliği, Depresyon, Meslekte Memnuniyet.