The thesis examines the issue of social mobility in three novels written during the Mid-Nineteenth Century, namely Vanity Fair (1847) by William Makepeace Thackeray, Jane Eyre (1847) by Charlotte Bronte and Great Expectations (1860) by Charles Dickens, so as to explore the way these novelists have represented the concept of social mobility in their novels, especially in terms of the relations between the main characters.The study presents a survey the effect of the Victorian period, during Queen Victoria ruled (1837-1901). The novelists of the Victorian period wrote their novels in an era which is marked by enormous economic and social changes caused by the industrial revolution. During Queen Victoria's reign, the middle class and its values started to gain influence in society. These values can be summarized as hard work, domestic proprieties and a strong sense of duty and responsibility.On the other hand, a characteristic and widespread quality of Victorian society was its obsession with social rank and wealth. This obsession was accompanied by a powerful desire and ambition to rise in social status. The Victorian novel responded to all these changes in various ways and played a vital role in creating a sense of class identity and self- worth. The thesis argues that the issue of social mobility enabled Victorian authors to portray and criticize these changes and also condemn the class distinctions which controlled the British society.

Bu çalışmanın konusu on dokuzuncu yüzyıl ortalarında yanılmış üç romanda sosyal hareketlilik konusunu nasıl betimlendiğidir. Söz konusu eserler William Makepeace Thackeray'nin Vanity Fair, Charlotte Bronte'nin Jane Eyre ve Charles Dickens'in Great Expectatıons adlı romanlardır. Romanların üçü de, İngiliz tarihinde Kralice Victoria'nın adı ile anılan Viktorya Döneminde (1837-1901) yazılmıştır. Bu çağ, İngiltere'nin sanayileşme sürecinin tamamlandığı, ancak büyük bir değişime neden olan bu donemin önemli sorunlar ortaya çıkardığı bir dönemdir. On dokuzuncu yüzyılda, artık en popüler edebi tür haline gelen, okur kitlesi giderek genişleyen roman, bu sorunları betimleme, irdeleme ve çoğu zaman çözümler sunma işlevini üstlenmiştir. Toplumsal sınıflar arasındaki farkların belirginleştiği ve zenginleşen ve güçlenen orta sınıf değerlerinin önem kazandığı dönemde, bir üst sınıfa atlama, yükselme arzusu da toplumda yaygın bir istek, hatta tutku halini almıştır. Bu çalışma, üç yazarın bu toplumsal konuyu nasıl işlediğini incelemekte, yazarların tutumu arasındaki benzerlik ve farkların anlamı ve önemi üzerine bir değerlendirme sunmaktadır.