According to the body specificity theory, the differences between people's bodies affect their mental representations of the world (Casasanto, 2009). People with different hand preferences assign positive and negative emotions to different sides of their bodies and they produce co-speech gestures with their dominant hand when the content is positive and non-dominant hand when the content is negative (Casasanto & Jasmin, 2010). Our study investigated if this side preference by handedness was also valid for gesture comprehension using eye gaze information. Participants watched faceless gesture videos with negative and positive content on eye-tracker. Our results indicated no difference in looking preferences with regard to being right- or left-handed. Yet, an effect of emotional valence was observed. Participants spent more time looking to the right (actor's left) when the information was positive and to the left (actor's right) when the information was negative. Additionally, a directionality effect from left to right was observed for the first three seconds of the videos regardless of handedness or valence. Finally, our gesture production task, which included participants re-telling of the negative and positive content while their spontaneous gestures were being videotaped revealed a handedness effect only for different types of gestures (representational vs. beat). Participants preferred to use their dominant hand more for beat gestures, however, for representational gestures while the right-handers used their right hand more, the left-handers gestured using both hands equally. Overall, our findings contradict the existing literature on the body specificity theory. Possible reasons for the opposing results will be discussed.

Vücuda özgünlük (Body specificity) teorisine göre kişiler etraftaki dünyayı farklı vücutlarla deneyimledikleri için bu iletişimlerden ortaya çıkacak değer yargıları da farklı olacaktır (Casasanto, 2009). Bu farklı iletişimlerden en yapısal ve düzenli olanlardan biri de kişilerin baskın el kullanımlarıdır. Kişilerin olumlu içerikli konuşmalar yaparken baskın elleriyle jest yaptıkları, olumsuz içerikli konuşurken ise baskın olmayan ellerini kullandıkları bulunmuştur (Casasanto & Jasmin, 2010). Bu çalışma, jest, baskın el ve duygusal değer yargıları arasındaki ilişkinin jestleri anlarken de kişilerce göz önünde bulundurulup bulundurulmadığını anlamak için yürütülmüştür. Katılımcılar göz-izleme (eye-tracker) yöntemiyle, pozitif ve negatif içerikli, yüz gösterilmeden çekilmiş jest videoları izlemişlerdir. Sonuçlarımız baskın el grupları arasında bir fark bulmamış, ancak olumlu ve olumsuz koşullar arasında; pozitif duyguları sağ tarafla, negatif duyguları ise sol tarafla eşleştiren genel bir duygusal değer etkisi gözlemlemiştir. Buna ek olarak, videoların ilk üç saniyesinde gözlemlenen, el tercihi veya duygusal özelliklerden bağımsız olarak soldan sağa yönelen bir yön etkisi bulunmuştur. Son olarak, katılımcılardan spontane jestleri kayıt altına alınırken izledikleri videoları tekrar anlatmaları istemiş ve jest üretimi sırasında katılımcılar arasında el kullanımı açısından el tercihine ya da duygusal değer özelliklerine bağlı bir fark gözlemlenmemiştir. Ancak el kullanımı jest türüne göre (temsili – ritim) incelendiğinde baskın el tercihinin etkisi gözlemlenmiştir. Katılımcılar, ritim jestleri yaparken baskın ellerini tercih ederlerken; temsili jest yaparlarken sadece sağ elini bakın kullanan grup sağ elini tercih etmiş, solaklar ellerini eşit sıklıkta kullanmışlardır. Genel olarak, çalışmamızda vücuda özgünlük teorisi üzerine yayınlamış önceki literatürle çelişen sonuçlar bulunmuştur. Bu çelişkiye etkisi olmuş olabilecek nedenler tartışılmıştır.