The purpose of this study was to present the effectiveness of social skills intervention program via peer tutoring on aggression level of secondary school students. The study was a semi-experimental model using experimental group with pre and post-tests. The population of this research consisted of 297 secondary school students at Kahramanmaraş. In order to evaluate aggression level of students, Aggression Questionary developed by Tuzgöl (1998) was used. . Pre-test was applied to 297 students and 56 students who have maximum aggression score were selected. Additionally, a Personal Information Sheet developed by the researcher was used to record certain demographic variables. Eleven (eighth class) students having skills for being peer helper were selected at school. These students were told social skills invention program. The intervention program was applied one time a week, each in one and half hours sessions. Peer helpers told intervention program to selected students as well. After application, last-test was applied to selected students, again. To analyze the data collected, SPSS 15 for computer was used. Results of the research revealed that the social skill program via peer helping (peer guidance) considerably decreased the level of aggression of students at secondary school students. Students? aggression level is statically significant different according to their sex, but not their parents status, parents? education level, brother number, birth order and level of income.Key Words: Aggression, Social Skills Tra.

Bu çalışmanın amacı, akran aracılı sosyal beceri eğitimi programının ilköğretim ikinci kademe öğrencilerinin saldırganlık düzeylerine etkisini incelemektir. Araştırma ön test ? son test tek gruplu yarı deneysel bir çalışma modeline göre düzenlenmiştir. Araştırmanın evrenini Kahramanmaraş merkezindeki bir ilköğretim okuluna devam eden 6, 7 ve 8. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Ön test uygulanan 297 öğrenciden saldırganlık puanları yüksek olan 56 öğrenci seçilmiştir. Bunların 28 tanesi kız, 28 tanesi erkek öğrencidir. Okuldan gönüllü ve akran yardımcısı olabilecek özellikleri taşıyan 11tane de 8. sınıf öğrenci seçilmiştir. Bunlara 8 hafta süren ve her oturumu 1,5 saat süren sosyal beceri eğitimi verilmiştir. Öğrencilerin saldırganlık düzeylerini belirlemek için Kocatürk (1982)'ün ?Saldırganlık Envanteri?nden yararlanarak Tuzgöl (1998) tarafından geliştirilen, ?Saldırganlık Ölçeği? kullanılmıştır. Ayrıca, çalışmaya katılan öğrencilerin demografik bazı değişkenlerine ulaşmak için araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. 56 öğrenci 11 gruba ayrılmış ve akran rehberi olan 11 öğrenci bunlara sosyal beceri eğitimini vermiştir. Eğitimden sonra da son test uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde SPSS 15 kullanılmıştır. Aşağıdaki sonuçlara ulaşılmıştır. Yapılan uygulamanın istatistiksel sonuçlarına bakıldığında, akranlar aracılığıyla verilen sosyal beceri eğitim programının öğrencilerin saldırganlık düzeylerini azaltmada etkili olduğu görülmüştür. Ayrıca öğrencilerin cinsiyetleri, öğrencilerin saldırganlık düzeylerinde farklılığa sebep olurken, anne baba medeni durumu, anne-baba eğitim durumu, kardeş sayısı, doğum sırası, oturdukları konut türü ve ailenin aylık gelirine göre öğrencilerin saldırganlık puanlarının farklılaşmadığı sonucuna varılmıştır.Anahtar kelimeler: Saldırganlık, Sosyal Beceri Eğitimi Programı, Akran Eğitimi, Akran Rehberliği, Akran Yardımcılığı, İlköğretim ikinci Kademe Öğrencileri.