Bu çalışmanın amacı anababa onayı ile romantik ilişkiye bağlanım arasındaki ilişkinin ve algılanan çocuk yetiştirme stilleri ile psikolojik tepkisellik değişkenlerinin bu ilişkideki rollerinin araştırılmasıdır. Söz konusu çalışmanın örneklemi hali hazırda devam eden bir ilişkiye sahip 166 Orta Doğu Teknik Üniversitesi öğrencisinden oluşmaktadır. Çalışmada, algılanan çocuk yetiştirme stilleri, anababa onayı, psikolojik tepkisellik ve romantik ilişkiye bağlanım arasında öngörülen ilişkiler bütünleştirici bir modelle ele alınmış ve öngörülen model LISREL 8 istatistik programı kullanılarak test edilmiştir. Yapısal eşitlik modeli analizi sonuçları yeterince bilgilendirici bulunmadığı için öngörülen model iki ayrı model olarak ele alınmıştır. İlk modelde anababa onayının, algılanan çocuk yetiştirme stilleri ile romantik ilişkiye bağlanım arasındaki ilişkideki rolü incelenmiştir. İkinci modelde ise, psikolojik tepkiselliğin anababa onayı ile romantik ilişkiye bağlanım arasındaki ilişkideki rolü incelenmiştir. Çalışmanın sonuçları anneden algılanan kabulün romantik ilişkiye bağlanım üzerinde dolaylı bir etkiye sahip olduğunu ve bu etkiye anababa onayının aracılık ettiğini göstermektedir. Anneden algılanan kabuldeki artış algılanan anababa kabulünde artışa neden olmakta ve bunun sonucunda bireyin ilişkiye bağlanımı artmaktadır. Öte yandan, psikolojik tepkiselliğin anababa onayı ve ilişkiye bağlanım arasındaki ilişki üzerindeki etkisine dair anlamlı bir bulguya rastlanmamıştır.Bu tez literatüre, a) romantik ilişkiye dair anababa onayı ve ilişkiye bağlanım arasındaki ilişkiyi araştırarak ve b) algılanan çocuk yetiştirme stillerinin bu değişkenler arasındaki ilişkideki rolünü göstererek katkıda bulunmayı amaçlamıştır.

The main objective of the current thesis was to investigate the association between parental approval and romantic relationship commitment, and the roles of parenting style dimensions and psychological reactance in this association. Sample of the current study consisted of 166 METU students who had ongoing romantic relationships. An integrated model icluding associations between parenting style dimensions, parental approval, psychological reactance and relationship commitment was tested with LISREL 8. Since structural equation modeling did not provide results as informative as expected, the proposed model was examined as two seperate models. In the first model, the role of parental approval in the link between parenting style dimensions and relationship commitment was examined. In the second model, the role of psychological reactance in the link between parental approval and relationship commitment was examined. The results revealed that maternal acceptance had an indirect effect on relationship commitment via parental approval. In particular, increases in maternal acceptance led to increases in parental approval, which in turn led to increases in relationship commitment However, there was no significant finding regarding the impact of psychological reactance on the link between parental approval and relationship commitment.This thesis aims to make its own contribution to the literature by scrutinizing a) the association between parental approval and relationship commitment, and b) the role of parenting style dimensions in this association.