This thesis aims to investigate the aesthetic sense phases of the opera house from Renaissance to these days and in the light of this information, to create a resource about the opera houses that is realized in 21st century. Art of opera, appeared by transforming of music drams in Renaissance which begin with theater in Ancient Greek, almost became a symbol of power and glory in all processes. The story of the opera house, beginning with the Renaissance in Europe, today almost every point in the world with very different aesthetic value, transformed architectural extravaganza which contains within all technological innovations. To understand what types of innovations that have the contemporaray opera house, first of all, it should be to have knowledge about what kind of the phase of the opera genre and art of opera. At this point, the research begins to analyze the scope of the opera and the development of opera in Europe.The opera, the starting point is Europe, has begun to spread in different locations in the world since the 20th century. In this century, abstract approach which began in modernism on one hand, has compelled to be architecture on the other hand, has left poor interior and exterior aesthetic appearance. In this period, all kinds of burden that increase the cost has devoted to technological improvements, has avoided trimming; by be stonewalled of the aesthetic value of the building has created uniform construction conception of modern architecture. But however, In the 20th century created the Sydney Opera House, both external and internal aesthetics success distinguishes it from the others. In 21st century, it is seen to spare no expense increasing financial burdens of opera houses by coming up the changes in the aesthetics. The imposing buildings of this century have begun to carry value as symbol buildings and new faces of their locations. While some of them make a reference to the old values, some have the characteristics of future. In this century, almost all over the world a lots of opera houses have built. These buildings, can be able to characterized as extraordinary by their architectural configuration, technologies, functions and mechanism, are marvellous architectural examples of our age. They are the important examples belonging to three different geography which are Guangzhou Opera House, is a technological masterpiece, realized by Zaha Hadid in China; Oslo Opera House, plays along with its environment, realized by Snohetta Company and Miami Dade County Adrienne Arsht Cultural Center, cause astonishment with operation, built by Cesar Pelli as the second large-scale cultural centre of United States. These buildings, appear as peak points of architectural design and extremely advanced from seating units to acoustical and lightning units; not only aesthetically, it emerges as a rational structures.

Bu tez, Rönesans'tan günümüze opera binalarının estetik anlamda geçirdiği evreleri incelemeyi ve bu bilgiler ışığı altında 21. yüzyılda gerçekleştirilmiş olan opera binaları konusunda kaynak oluşturmayı amaçlamaktadır. Antik Yunan'da başlayan tiyatronun Rönesans'ta müzikli oyunlara dönüşmesi ile ortaya çıkan opera sanatı, hemen hemen tüm süreçlerde gücün ve ihtişamın sembolü olmuştur. Rönesans ile Avrupa'da başlayan opera binalarının öyküsü bugün dünyanın hemen her noktasında çok farklı estetik değerlere sahip, tüm teknolojik yenilikleri içerisinde barındıran mimari fantezilere dönüşmüştür. Günümüz opera binasının ne tür yeniliklere sahip olduğunu anlamak için öncelikle opera sanatı ve operanın ne tür evrelerden geçtiği konusunda bilgilenmeye gereksinim bulunmaktadır. Bu noktada araştırma, operanın kapsamını ve Avrupa'da operanın gelişimini incelemekle başlamaktadır. Başlangıç noktası Avrupa olan opera, 20. yüzyıldan itibaren dünyanın farklı noktalarında yayılım göstermeye başlamıştır. Bu yüzyılda modernizmde baş gösteren soyut yaklaşım bir yandan yapıları nitelikli olmaya zorlarken, diğer yandan estetik yönde iç ve dış görünüşlerini zayıf bırakmıştır. Maliyet arttırıcı her türlü yükün teknolojik iyileştirmelere ayrıldığı bu dönemde süslemeden kaçınılmış, yapılardaki estetik değerlerin önü tıkanarak modern mimarinin tek tip yapı anlayışı yaratılmıştır. Buna karşın 20. yüzyılda oluşturulan Sydney Opera Binası'nın hem dış hem iç estetik başarısı onu diğerlerinden ayırmaktadır. 21. yüzyılda, ortaya konan estetik anlayıştaki değişim ile opera yapılarında artan mali yüklerden kaçınılmadığı görülmektedir. Bu yüzyılın gösterişli yapıları bulundukları yerlerin yeni yüzleri, sembol yapıları olarak değer taşımaya başlamıştır. Kimisi eski değerlerine gönderme yaparken, kimileri de tamamen geleceğe yönelik özellikler taşımaktadır. Bu yüzyılda dünyanın hemen her yerinde birçok opera binası yapılmıştır. Mimari görünüşleriyle, teknolojileriyle, işlevleriyle ve işleyişleriyle sıra dışı olarak nitelendirilebilecek bu yapılar, çağımızın olağanüstü mimari örnekleridir. Zaha Hadid'in Çin'de gerçekleştirmiş olduğu teknoloji harikası Guangzhou Operası, Snohetta firmasının Oslo'da gerçekleştirmiş olduğu çevresiyle uyum gösteren Oslo Operası ve Amerika'nın en büyük ikinci kültür merkezi olarak Cesar Pelli tarafından yapılan ve işleyişiyle şaşkınlık uyandıran Miami Dade Bölgesi Adrienne Arsht Kültür Merkezi Operası üç ayrı coğrafyaya ait önemli örneklerdir. Mimari tasarımın doruk noktaları olarak ortaya çıkan ve oturma birimlerinden, akustik ve aydınlatma bilimlerine kadar son derece gelişkin olan bu yapılar; salt estetik olarak değil, akılcı yapılar olarak da karşımıza çıkmaktadır.