The topic of the dissertation is the transfer of the subject of lease contracts. In case the subject of the contract transferred into a third person thereafter the conclusion of the contract, the contract is transferred into the third person as well. Then the third party who acquires the ownership of the subject of the contract becomes a party to the contract.Our study primarily emphasizes the historical development of the provision relating to the transfer of the subject of lease contracts. Within this context, the effect of transferring the subject of the leasing to the lease agreement regarding movable, immovable and real estate property during the term of abrogated Turkish Code of Obligations has taken place in the study and differences between past and present application regarding the lease agreement has been explained. And also the provision' field of application regarding time, person, and place is examined through making comparison with similar concepts.The requirements for the implementation of Article 310 of the Turkish Code of Obligations (6098) are respectively; the existence of a legally valid lease agreement, a lessor having the proprietor tittle, and transferring the ownership to the third person. Despite given conditions are legal norms, there are exceptions to these norms. In the dissertation, these conditions and exceptions are analyzed in detail.As a result of transferring the subject of the contract, the lease agreement also legally transferred to the third person. As of the date of such transfer, the new proprietor obtains landlord title. Therefore, party substitution occurs. The new landlord, however, has a right to terminate the agreement because of such acquisition. In our study, the consequences of the transfer of the subject of the contract are expressed with regards to contractual obligations arisen from the said transfer and annotated lease agreements.Keywords: Lease Contract, Lessor, Legal Transfer, Transferring The Subject Of The Lease Agreements, The New Proprietor.

Çalışmamızın konusunu, kiralananın devri oluşturmaktadır. Kira sözleşmesinin kurulmasından sonraki bir dönemde, kira konusunun üçüncü bir kişiye devredilmesi halinde, kira sözleşmesi üçüncü kişiye devredilir. Kiralananın mülkiyetini iktisap eden üçüncü kişi, sözleşmenin tarafı haline gelir.Çalışmamızda öncelikle kiralananın devrine ilişkin hükmün tarihi gelişimi üzerinde durulmuştur. Bu kapsamda Mülga Borçlar Kanunu döneminde kiralananın devrinin taşınır, taşınmaz ve gayrimenkul kiraları bakımından kira sözleşmesine etkilerine yer verilerek mevcut uygulama ile farkları açıklanmıştır. Yine hükmün zaman, kişi ve yer bakımından uygulama alanı incelenerek benzer kavramlarla kıyasına yer verilmiştir.6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 310. maddesi hükmünün uygulanması için gerekli şartlar: geçerli bir kira sözleşmesinin varlığı, kiraya verenin malik olması ve mülkiyetin üçüncü kişiye devridir. Kural bu olmakla beraber şartların istisnaları da yer almaktadır. Çalışmamızda şartlar ve istisnalar detaylı şekilde açıklanmıştır.Kiralananın devri neticesinde kira sözleşmesi kanunen yeni malike devredilir. Devir tarihi itibariyle yeni malik, kira sözleşmesinde kiraya veren sıfatı kazanır. Dolayısıyla bir taraf değişikliği gerçekleşir. Yeni malikin konut ve çatılı işyeri kiralarında edinme nedeniyle sözleşmeyi fesih hakkı bulunmaktadır. Çalışmamızda kiralananın devrinin sonuçları ve devrin sözleşmeden doğan taraf borçları ile şerh edilmiş kira sözleşmeleri bakımından görünümü ifade edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Kira Sözleşmesi, Kiraya Veren, Kanuni Devir, Kiralananın Devri, Yeni Malik.