Aim: The purpose of this study is to investigate the effects of different bonding materials and debonding techniques on enamel surface.Materials-Methods: The study material consisted of 360 human premolars. The teeth were embedded in polyester and 320 were randomly selected. 37 %phosphoric acid was applied for 15 seconds and rinsed with water for 30 seconds and the samples were divided into two subgroups. For the first group 4 different tungsten carbide burs were applied at low speed (20000rpm). For the second group the same burs were applied at high speed (300000rpm). In order to exert standard pressure a prototype device was designed and fabricated. The amount of enamel lost was measured with a scale. The findings were statistically evaluated using 2X2X4 randomized factoriel parsel method for variance analysis. Scanning Electron Microscope evaluation was made for samples from each group. The remaining 40 samples were divided into two subgroups. The first group was bonded with self etching primer and the second group with conventional acid etching. The surfaces were cleaned with the 6 blade tungsten carbide bur used routinely in clinical applications and the effectiveness was evaluated. The self etching primer was found to be removed easier then conventional etching.Findings: The findings of the 4 different burs revealed no difference for the machine applications and only one bur removed more enamel then the others for the manual application. When the findings of different speed applications were compared, airotor was found to be more hazardous to the enamel then contrangle. The effects of machine and manual application showed more enamel damage for the manual application.Conclusion: Self etching primers were removed easier then conventional acid etching with tungsten carbide burs. Burs with different blades create similar effects on the enamel surface but they remove more material when they are used at high speed. In order to standardize the applications, the use of designed machines may be useful for these types of in vitro studies.

Amaç: Farklı ortodontik yapıştırma sistemleri ve yüzey temizleme tekniklerinin in vitro ortamda mine yüzeyine etkilerinin karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesidir.Gereç-Yöntem: Çalışmada 360 adet premolar diş kullanıldı. Dişlerin standart şekilde polyestere gömülmesini takiben 320 örnek rastgele seçilip mineye 15 saniye süre %37'lik ortofosforik asit uygulandı. Mine yüzeylerindeki asit 30 saniye basınçlı su ile yıkanarak uzaklaştırıldı ve örnekler iki gruba ayrıldı. Birinci gruptaki örneklerde asitlenmiş mine yüzeyine 4 farklı karpit frez düşük devirde (20000 dev/dak) uygulanırken, ikinci gruptaki örneklere aynı karpit frezler yüksek devirde (300000 dev/dak) uygulandı. Örneklere standart kuvvetin uygulanabilmesi için angledruva ve aerotörun bağlanabildiği tasarlanmış bir cihaz kullanıldı. Örneklerdeki kayıp mine miktarları kütlesel olarak ölçülüp bulgular 2X2X4 Faktoriyel Tesadüf Parselleri Modeline göre Varyans Analizi testi ile karşılaştırıldı ve mine yüzeyine olan etkiler taramalı elektron mikroskobunda incelendi. Geri kalan 40 örnek 2 gruba ayrıldı. Birinci grupta konvansiyonel asitleme ikinci grupta kendinden asitli primer uygulanarak klinikte kullanılan 6 bıçaklı frez ile yüzey temizlendi. Bulgular iki yönlü varyans analizi ile karşılaştırıldı.Bulgular: 4 farklı frezin karşılaştırıldığı durumda el ile yapılan uygulamalarda 6 bıçaklı frez diğerlerinden daha fazla mine kaybına neden olurken makine ile yapılan uygulamalarda frezler arasında fark tespit edilmemiştir. Turlu aletin hızı karşılaştırıldığında aerotör angledruvaya göre daha fazla madde kaybına neden olmuştur. Makine ve elde yapılan uygulamalar karşılaştırıldığında manuel uygulamalarda daha fazla madde kaybı gözlenmiştir.Sonuç: Kendinden asitli primerler konvansiyonel asitlemeye göre tungsten karpit frezlerle yüzeyden daha kolay temizlenebilmektedir. Farklı bıçak özelliklerine sahip frezler benzer etkiler gösterirken aynı frezlerin yüksek devirde kullanılması daha fazla madde kaybına neden olmaktadır. Uygulamaları standardize etmek ve güvenilirliği artırmak için cihaz tasarımı bu tip çalışmalarda yararlı olabilir.