There are far-reaching questions regarding the relationship between anauthor and the imagery he or she uses. Analysis of Shakespeare?s references to birds,trees, the mountains, the sea and sky, will reveal a fundamental approach to order andthe universe. These images are also related to what Shakespeare and the Elizabethanscalled nature, and the distinction between nature and art. The distinction was muchdebated in the poet?s own time. Our study argues that, while Shakespeare acknowledgedwhat he saw as innate (in his terms `natural?) tendencies, nature is subject to the will,and must be perfected by art. This affects his imaginary representations of the naturalworld in the sonnets. This world is not separated from the linguistic and literaryconventions of his day, and is related ultimately to an already disappearing Renaissanceworld view. In this thesis the emphasis of Carolyn Spurgeon?s book Shakespeare?sImagery on Shakespeare as a poet of the countryside is corrected.Not all the instances ofnature imagery in the sonnets will be addressed. Nature images, whether of the sun, thesea, the seasons, or flowers, etc., are central to about 11 of the 154 poems published in1609. I have chosen to limit the range to contrasting and illustrative examples of natureimagery; the first is the rose, the symbol of symbols, although not as clearly part ofnature as the other topics. The second topic is the weather, solar images and especially the sun, a more clearly elemental source of metaphor. Thirdly, we look atanimals, particularly birds, the latter playing an important role.KEY WORDS : Shakespeare's Sonnets, Images of Nature, Art and Nature.

Yazar ve kullandığı imgelem arasında sorunlar hep olagelmiştir. Shakespeare?ineserlerinde kuşlara, ağaçlara, dağlara, denize ve gökyüzüne yyapılanatıftlarincelendiğinde, yazarın evren ve evrensel düzen sorunsalına nasıl yaklaştığı görülecektir.Aslında bu imgeler, Shakespeare ve Elizabeth dönemi yazarlarının doğa anlayışını, sanatve doğa farklılığına nasıl baktıklarını da göstermektedir. Hatta şairin yaşadığı dönemdede bu farklılık çok tartışılmış konulardan biridir. Çalışmamız, Shakespeare?in içtengelen (ya da `doğal?) diye adlandırdığı eğilimlerin gerçekte insan arzularının bir sonucuolduğu ve `doğal? diye nitelendirilen olgunun sanat yoluyla mükemmeliyetkazanabileceği üzerinedir. Şairin doğaya bu tarz yaklaşımı, sonelerindeki doğaanlatımını da etkilemiştir. İşte bu doğa da, yazarın yaşadığı dönemin dil algısı veedebiyat geleneklerinden bağımsız olmamakla birlikte, artık kaybolmaya yüz tutmuşRönesans dünya görüşüne bağlanabilir. Bu tezde.CarolynSpurgeon?unShakespeare?sImagery adlı eserinde Shakespeare?in bir doğa şairiolduğuna dair dile getirdiği iddia da düzeltilmektedir. Tez, şairin bütün sonelerindekidoğa imgelerine gönderme yapmayacaktır. 1609 yılında basılan 154 adet soneninsadece 11?indeki güneş, deniz, mevsimler, çiçekler, vb. doğa imgeleri üzerineyoğunlaşılacak; birbirine zıt ancak doğa imgesini güçlü tasvirlerle ortaya konulanörnekler üzerinde durulacaktır. Bu örneklerden ilki, doğanın anlatımında diğer imgelerkadar doğaya ait olmasada, imgelerin imgesi olan güldür. İkinci konu başlığı olarakhava, ışık ve özellikle bir metaphor kaynağı olan güneştir. Üçüncü konu başlığı isehayvanlar ve bunların arasında daha önemli role sahip olan kuşlardır.Anahtar Kelimeler : Shakspeareın Soneleri, Doğa Imgeleri Doğa ve Sanat.