COMPARISON OF THE USABILITY OF PCL AND OKRA EXTRACT FOR TISSUE REPAIR FOR SCAFFOLDING Aykut MAİLOĞLU Erciyes University, Health Sciences InstituteDepartment of Medical BiologyMaster's Thesis, May 2020Advisor : Prof. Dr. Nurhan CÜCER ABSTRACTOne of the most important parts of tissue engineering is the production of suitable tissue scaffolds where cells can hold and multiply. Natural and artificial polymers are used in the production of these scaffolds. In this study, using the natural polysaccharide okra mucilage, PCL polymer, which can be used as a tissue scaffold alone, has been tried to be made more functional. In addition, it was observed that there was a fibrous structure obtained from okra mucilage and the usability of this structure as a tissue scaffold alone was investigated. In the research, tissue scaffold produced from PCL was used as the control group. Since a fiber could not be obtained from the okra milage by the electro spinning method, the milage was coated on PCL. Cell cultivation was performed on this surface modification and it was observed that the cells were attached to this surface but could not spread as much as the control group. In addition, a net-like structure was obtained by adding acetone to okra mucilage. Cell structure was cultivated on this structure, which looks like a highly promising tissue scaffold in its wet state, but it was observed that the cells did not adhere to this structure. As a result of the study, the rates of cell attachment and survival on the control group and two experimental groups were compared. It has been observed that okra mucilage has a positive effect on cell viability and more cells grow in cultures with mucilage and web-like structure. However, in terms of adhesion to the surface, the surface modification lagged behind the control group. There was no cell attachment in the network-like structure.Keywords: Tissue Engineering, Tissue Scaffold, Electrospinng, Biomaterials, PCL.

PCL VE BAMYA ÖZÜTÜNÜN DOKU TAMİRİ AMACI İLE İSKELE OLUŞTURMADA KULLANILABİLİRLİKLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASIAykut MAİLOĞLUErciyes Üniversitesi, Sağlık Bilimleri EnstitüsüTıbbi Biyoloji Anabilim DalıYüksek Lisans Tezi, Mayıs 2020Danışman : Prof. Dr. Nurhan CÜCERÖZETDoku mühendisliğinin en önemli kısımlarından biri hücrelerin tutunup çoğalabileceği uygun doku iskelelerinin üretimidir. Bu doku iskelelerinin üretiminde doğal ve yapay polimerler kullanılmaktadır. Bu çalışmada doğal bir polisakkarit olan bamya müsilajı kullanılarak, tek başına doku iskelesi olarak kullanılabilen PCL polimerinin daha işlevsel bir hale getirilebilmesi denenmiştir. Ayrıca, bamya müsilajından elde edilen lifsi bir yapının olduğu görülmüş ve bu yapının tek başına bir doku iskelesi olarak kullanılabilirliği araştırılmıştır. Yapılan araştırmada kontrol maddesi olarak PCL'den üretilen doku iskelesi kullanılmıştır. Bamya müsilajından elektro eğirme yöntemi ile bir lif elde edilemediği için müsilaj, PCL üzerine kaplanmıştır. Yapılan bu yüzey modifikasyonu üzerine hücre ekimi gerçekleştirilmiş ve hücrelerin bu yüzeye tutunduğu ancak kontrol maddesi kadar fazla yayılım gösteremediği gözlemlenmiştir. Bunun dışında, bamya müsilajına aseton eklenmesi ile ağ benzeri bir yapı elde edilmiştir. Islak hali ile oldukça umutverici bir doku iskelesi gibi görülen bu yapı üzerine de hücre ekimi yapılmış ancak hücrelerin bu yapıya tutunmadığı gözlemlenmiştir. Çalışmanın sonucunda kontrol maddesi ve iki deney maddesi üzerindeki hücre tutunma ve yaşama oranları karşılaştırılmıştır. Bamya müsilajının hücre canlılığına olumlu yönde bir etkisinin olduğu, müsilaj ve ağ benzeri yapının bulunduğu kültürlerde daha fazla hücre çoğaldığı gözlemlenmiştir. Ancak yüzeye tutunma konusunda yüzey modifikasyonu kontrol maddesinin gerisinde kalmıştır. Ağ benzeri yapıda ise hücre tutunması olmamıştır.Anahtar Kelimeler: Doku Mühendisliği, Doku İskelesi, Elektriksel Lif Çekim Yöntemi, .Biyomalzemeler, PCL.