Deploying some specific Kristevan theories such as the semiotic and the symbolic bases of language, melancholia, abjection and being a stranger, this thesis argues that J.M.Coetzee in In the Heart of the Country, Latife Tekin in Night Lessons and Jeanette Winterson in Lighthousekeeping bring a new perspective to the problem of otherness by eradicating the binary opposition between self and other, which renders their political stance very forceful. In the Heart of the Country demonstrates that the other is within the subject in the form of the abject and unless the abject is sublimated, the subject cannot come to terms with her self-isolation. Coetzee shows that a new discourse is necessary if one needs to get rid of the deep-rooted binary oppositions. Night Lessons is the sublimation of the pre-Oedipal Narcissistic union with the maternal other. It is analyzed through the female narrator's relationship with her mother in the light of Kristevan abject and semiotic signification. Tekin shatters the subject/object opposition by creating her own textual style which fuses fact and fiction. The political criticism is not given directly but embedded in the mother-daughter relationship. Lighthousekeeping is studied by underlining the transformation of abjection into positive signification and the negative effect of melancholia. Winterson manifests her political perspective very explicitly and broadens the queer political perspective without risking it being downplayed into a totalizing metanarrative.

Bu çalışma Kristeva'nın dilin semiyotik ve sembolik salınımları, melankoli, iğrençlik ve yabancı olma teorilerinden yararlanarak J.M. Coetzee'nin In the Heart of the Country, Latife Tekin'in Gece Dersleri ve Jeanette Winterson'ın Lighthousekeeping romanlarının ben ve öteki arasındaki ikili karşıtlığı yok ederek ötekilik problemine yeni bir bakış açısı getirdiğini ve bu bakış açısının bahsedilen yazarların politik duruşunu çok güçlü bir şekilde ortaya koyduğunu savunmaktadır. In The Heart of the Country öteki denilen öğenin kişide iğrenç (abjekt) şeklinde bulunduğunu ve bu iğrençliğin yüceltilmediği sürece bireyin kendi soyutlanmışlık halini kabullenemeyeceğini göstermektedir. Coetzee kökleşmiş ikili karşıtlıklardan kurtulmak için yeni bir söylemin gerekli olduğunu göstermektedir. Gece Dersleri romanı anne ile olan Ödip Öncesi narsist birleşmenin yüceltilmiş halidir. Bu bölüm anlatıcının annesi ile olan ilişkisini Kristeva'nın iğrençlik ve semiyotik anlamlaması ışığında incelemektedir. Tekin özne ve nesne karşıtlığını gerçek ve kurmacayı birleştiren kendine özgü yazımsal tarzı ile yıkmaktadır. Romandaki politik eleştiri doğrudan gösterilmemiş, anne-kız ilişkisi içinde romana yedirilmiştir. Lighthousekeeping romanı iğrenç olanın pozitif anlamlamaya dönüşme sürecini ve melankolinin olumsuz etkisini gözler önüne sermektedir. Winterson kuir politik bakış açısını toptancı bir üst anlatıya indirgemeden genişletmiştir ve kendi politik bakış açısını belirgin hale getirmiştir.