General characteristics of Streptococcus group milleri are similar to that of other Streptococcus species where as their genetical characteristics are different. Where as the diameter of clasical beta hemolitic streptococci colonies are generally greater than 0.5 mm (3-4 mm), those of SMG bacterial dimension are smaller than 0.5 mm. The aim of our study was determine susceptibility pattern of Streptococcus milleri group against the most frequently used antibiotics in streptococcal infection?s treatment. This study was planned to point out some important points of these bacteria and to determine the distribution of these bacteria epidemiologically in our country. Voges-Proskauer tests of all strains were positive where as hippurat hydrolysis and pyrolidonyll arylamidase (PYR) test were negative. Lancefield group antigen of all the isolates were determined and 42% of the isolates were found to be group G, 26% were group F and 5% were group C. None of Lancefield group antigens was determined for 27% of the isolates. All of the isolates was found to be susceptible to vancomycin, ceftriaxone, cefepime, cefotaxime, levofloxacin and linezolid. Erythtromycin, clindamicin, tetracycline and chloramphenicol resistance was found in 16%, 6%, 5% and %1 of the isolates respectively. Ampicillin and penicilin resistance was determined by E-test method. One S. anginosus strain was found to be resistant to ampicillin and penicilin and two S. anginosus isolates were found to be intermediate susceptible to ampicillin. According to API STREP, 41% of the isolates were identified to genus level, 45%, 5% and 1% were idetified as S.anginosus, S.constellatus and S.intermedius. 8% strains were found to be negative by API 20 STREP. 56% of the isolates were identified as S.anginosus, 24% as S.constellatus and 8% as S.intermedius by multiplex polymerase chain reaction (PCR). 12 isolates were found to be negative by multiplex PCR. As a result, it was found that the biochemical identification scheme of Streptococcus milleri group was not reliable yet. According to the antibiotic susceptibility results, no important resistance was observed. Commercial kits used in the identification of the group are unsatisfactory and studies should be supported with molecular diagnostic methods.

Streptococcus milleri Grup bakterilerinin, genel özellikleri diğer streptokok türleri ile aynı olup, genetik özellikleri farklılık göstermektedir. Klasik beta hemolitik streptokokların (BHS) koloni çapları genellikle 0,5 mm den büyükken (3-4 mm), SMG bakterilerinin koloni çapları 0,5 mm den küçüktür. Çalışmamızın amacı, streptokok infeksiyonlarının tedavisinde sık kullanılan antibiyotiklere karşı Streptococcus milleri grup bakterilerinin duyarlılık tablosunu gözlemlemek amacı ile yapılmıştır. Bu bakteri ile ilgili bazı önemli noktalara dikkat çekmek ve epidemiyolojik olarak bakterinin ülkemizdeki yerini tespit etmek için bu çalışma planlanmıştır. Çalışmamıza 100 streptokok cinsi bakteri dahil edilmiştir. Tüm örneklerin Voges-Proskauer (VP) deneyi pozitif, hipurat hidrolizi ve pirolidonil arylamidaz (PYR) negatif özellik göstermektedir. Tüm suşlar Lancefield grup antijeni açısından değerlendirilmiş olup, %42 G, %26 F, %5 ise C grup antijenine sahiptir. Suşların %27?sinin ise Lancefield grup antijenleri ile antijen tipi saptanamamıştır. 100 suşun tamamı vankomisin, seftriakson, sefepim, sefotaksim, levofloksasin, linezolid antibiyotiklerine duyarlı olarak bulunmuştur. Suşlarda, %16 eritromisin, %6 klindamisin, %5 tetrasiklin, %1 kloramfenikol direnci saptanmıştır. Ampisilin ve penisilin direnci E-test yöntemi ile saptanmış ve %1 ampisilin ve penisiline dirençli S.anginosus suşu, %2 ampisiline orta duyarlı S.anginosus suşu saptanmıştır. API STREP?e göre %41 cins bazında tiplendirilmiş, %45 S.anginosus, %5 S.constellatus, %1?i S.intermedius olarak sonuçlandırılmıştır. Multipleks polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) sonuçları ise %56 S.anginosus, %24 S.constellatus, %8?i S.intermedius olarak saptanmıştır. 12 Suşta ise herhangi bir bant saptanamamıştır. Sonuç olarak Streptococcus milleri grubun biyokimyasal identifikasyon şemasının henüz tam oturmadığı saptanmıştır. Antibiyotik duyarlılık sonuçlarımıza göre ciddi bir direnç gelişimi söz konusu değildir. Grubu tanımlamada ticari kitlerin yetersiz olabileceği ve yapılacak çalışmaların mutlaka moleküler bir yöntemle desteklenmesi gerekliliği vardır.