ABSTRACT Purpose: The purpose of this study to evaluate the clinical progress of patients who were given diagnosis of acut rheumatic fever (AFR) and who were followed by Pediatric Cardiology Division of Ataturk University Medical Faculty Research Hospital. Materials and Methods: In our study we examined datas (physical examination, laboratory tests, chest radiography, EKG and EKO results) of patients were given diagnosis of ARF and were followed up at least 2 years, retrospectively. Acut and chronic phase valve involvements are compared. Results: 86.8% of 144 carditis case were mild carditis. At the moderate-severe carditis cases, there were moderate and/or severe valve insufficiencies at least one valve. Most common valve involvement was mitral insufficiency (n=135), there were aortic insufficiencies (n=82) which were associated with mitral insufficiency with high proportion and number of total valve insufficiencies were 217. 55.9% valve involvements of silent carditis and 20.9% of significant carditis fully recovered. 56.7%, 20.6% and 5.5% of valve insufficiencies recovered at mild, moderate and severe carditis respectively. Recurrences was 2.1% and 94.4% at patients who were well adapted to prophilaxis and not adapted to prophilaxis, respectively. Rheumatic heart disease (RHD) developed in 102 case ; 92 mitral, 42 aortic and totally 135 valve. Mitral or aortic valve stenosis did not develop at any cases. Conclusion: In ARF patients, recovery will be possible at high proportion if it is mild valve insufficiency. Only few patients will recover at moderate and severe valve insufficiency. RHD will develop at cases who have carditis. Regular and appropriate prophylaxis is important for recurrences and prognosis. Keywords: Acut rheumatic fever, Rheumatic heart disease, Mitral insufficiency, Aortic insufficiency, Prophilaxi.

ÖZETAmaç: Çalışmamızda Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma Hastanesi Çocuk Kardiyoloji Ünitesinde akut romatizmal ateş tanısı alarak takip edilen hastaların klinik seyirlerini değerlendirmeyi amaçladık.Gereç ve Yöntemler: Araştırmamızda ARA tanısı alan ve en az 2 yıl takip edilen hastaların arşiv bilgileri (fizik muayene, laboratuar, göğüsradyografisi, EKG ve EKO bulguları) geriye dönük olarak incelendi. Ekokardiyografik olarak akut ve kronik dönem kapak tutulumları karşılaştırıldı. Bulgular: Kardit olan 144 olgunun %86,8'inde hafif dereceli kardit mevcuttu. Orta-ağır kardit olan olgularda en az bir kapakta orta ve/veya ağır derecede kapak yetersizliği vardı. Tanı anında karditi olan olgularda en sık mitral yetersizliği (n=135) ve önemli bir oranına mitral yetersizliğinin eşlik ettiği aort yetersizliği (n=82) olmak üzere 217 kapak tutulumu tespit edildi. Kapak yetersizliklerinin sessiz karditli hastalarda %55.9, manifest karditli hastalarda ise %20.9 oranında tam düzeldiği saptandı. Kapak yetersizliklerinin şiddetine göre tam düzelmenin hafif, orta ve ağır dereceli yetersizliklerde sırasıyla %56.7, %20.6, %5.5 oranında gerçekleştiği görüldü. Tekrarlama oranı, profilaksiye tam uyum gösterenlerde %2.1, profilaksiye uyumsuz olanlarda %94,4 olarak saptandı. 102 olguda; 92'si mitral 43'ü aort olmak üzere toplam 135 kapakta RKH gelişti. Mitral ve aort darlığı gelişen olgumuz olmadı.Sonuç: Akut romatizmal ateşli hastalardan kapak yetersizliği hafif olanların önemli bir kısmında iyileşme beklenebilir. Orta ve ağır derece olan kapak yetersizliği olanlarda ise tam düzelme beklentisi daha azdır. Karditi olan olguların önemli bir kısmında RKH gelişmektedir. Düzenli ve uygun profilaksi hastalığın prognozu ve tekrarının önlenmesi açısından çok önemlidir. Anahtar Kelimeler: Akut Romatizmal Ateş, Romatizmal kalp hastalığı, Mitral yetersizliği, Aort Yetersizliği, Profilaksi.