Materials selection, usage and construction methods in architecture have been discussing throughout history. The developments in the field of industry and technology, especially with the Industrial Revolution which started in the 18th century, enabled the creation of new concepts, new materials and new forms of production in the discipline of architecture. The traditional practice of `tectonic` concept that gained meaning through the discourses of Vitruvius since the first period architecture has been evolved into the concept of digital tectonics with the emergence of digital technologies emerging with technologies developed after the second half of the 20th century. The development and expansion of computational design and production (CAD/CAM) tools and technologies in the 21st century encourages architects, engineers and all stakeholders to implement new computational tools and high-level automation technologies in design and construction. Today, state-of-the-art technologies and innovative materials not only enable architects follow `designing the design process` in order to optimize traditional `design and production` approaches but also computational design and manufacturing technologies have encouraged architects to use new construction methods. In particular, the integration of 3D printer technologies and robots into the manufacturing process forces designers to re-think the use of materials, mounting and related connection details. In this context, computational design techniques with digital design and production methods revealed hybrid tectonics. The tectonics with the use of traditional materials such as concrete, steel, wood and brick have been hybridized with digital tools and new materials like granular materials and FBR have also begun to be interpreted in design and construction.

Tarih boyunca mimarlıkta malzeme seçimi, kullanımı ve yapı yapma biçimleri tartışıla gelmektedir. Özellikle 18. yy'da başlayan Endüstri Devrimiyle beraber sanayi ve teknoloji alanında yaşanan gelişmeler, mimarlık disiplininde yeni kavramlar, yeni malzemeler ve yeni üretim biçimleri oluşmasına olanak vermiştir. İlk dönem mimarlığından itibaren Vitruvius'un söylemleriyle anlam kazanan `tektonik` kavramın geleneksel uygulamaları, 20. yy'ın ikinci yarısından sonra gelişme gösteren teknolojiler ile ortaya çıkan dijital teknolojilerin yaygınlaşması ile paradigmatik değişimler geçirmiş ve dijital tektonik kavramına evrilmiştir. Hesaplamalı tasarım ve üretim (CAD/CAM) araç ve teknolojilerinin 21. yy'daki gelişimi ve yaygınlaşması, mimarları, mühendisleri ve yapı ile ilgili tüm paydaşları yeni hesaplama araçlarını ve üst düzey otomasyon teknolojilerini, tasarım ve yapımda uygulamaya teşvik etmektedir. Bugün, en son teknolojiler ve yenilikçi malzemeler, mimarların geleneksel `tasarım ve üretim` biçimlerini eniyilemeleri için, tasarım sürecini tasarlayan yeni bir süreci takip etmelerini sağlamakla beraber, hesaplamalı tasarım ve üretim teknolojileri mimarları yeni yapım yöntemlerini kullanmaları konusunda cesaretlendirmiştir. Özellikle üç boyutlu yazıcı teknolojilerinin ve robotiklerin üretim süreci ile bütünleştirilmesi, tasarımcıları, malzemenin kulanım biçimleri, montaj ve ilgili bağlantı detayları yeniden düşünmek noktasında zorlamaktadır. Bu bağlamda, sayısal tasarım ve üretim yöntemleri ile otomatik yapım teknikleri, hibrit tektonikleri ortaya çıkarmıştır. Beton, çelik, ahşap ve tuğla gibi geleneksel malzemelerin dijital araçlarla kullanımı sonucu tektonikler hibritleşirken; granüllü malzeme, FBR gibi yenilikçi malzemeler de tasarım ve yapımda yorumlanmaya başlamıştır.