SUMMARY The Development Potential and The Appreciation Of Development Possibilities At The Rural Area Located Along The Mountainous Region Of Tekirdağ Province The purpose of this research was to detennine the reasons of the present underdeveloped situations of the villages located at the mountainous region of Tekirdağ province and the search for development possibilities related this villages. The research has been conducted at the 9 villages. First of ali, the general inventory was carried out to detennine the preset situation. The second step was the social inventory which has been realized by collecting data interviewing with the producers living at the villages (five interviewing at the each village). Finally, according to the results of the surveys and observations the development possibilities and strategies were offered. The results obtained may be summarized as follows;.The population of young generation Has been continuously decreasing by migration..The main reasons of the migration could be explained as the lower living standards, higher education opportunities and marriage..Because of the decreasing populations of young generation, the agricultural activities were effected negatively..Plant production was the main source of subsistence (77 percent) and the animal breeding was the second (33 percent). Fruits and vegetable production and forestry products were also other important activities in producer's income..Although, the total cultivated land is fairly small quantity at the research area, the forestry land is ratherly wider and extensive (60 percent). For this reason, it may be also said that they are typical villages which shown as forestry characteristic.

ÖZET Tekirdağ iline bağlı merkez dağ köylerinin kırsal kalkınma potansiyeli ve değerlendirme olanaklarım belirlemek üzere yapılan bu araştırmanın materyalini söz konusu 9 dağ köyünde yapılan 9 genel envanter sayımı anketi, 45 üretici anketi, 5 ürün için her köyde 5'er işletmeyle yapılan 225 anket olmak üzere toplam 279 anketten elde edilen veriler oluşturmuştur. Araştırma Bulgularına Göre;. Köylerde genç nüfusun çok az olduğu, gençlerin köyden ayrıldığım ortaya çıkarmıştır. Gençler ekonomik nedenler başta olmak üzere eğitim, evlenme gibi nedenlerle köyden ayrılmaktadır. Ayrıca genç kızların evlenmek için şehirde yaşama koşılunu öne sürmeleri de bir başka neden olarak gösterilmektedir.. Köylerde kalkınmayı engelleyen nedenlerin başında gençlerin köyden ayrılması nedeniyle işgücünün giderek azalması olduğu anlaşılmaktadır.. Köylerde tarla tarımı %77 oranıyla birinci derecede önemli geçim kaynaklarının başında yer alırken, hayvancılığın %33 ile ikinci sırada olduğu tesbit edilmiştir. İkinci derece geçim kaynaklarının başında %55 ile hayvancılık gelirken bunu %33 ile meyvecilik, %11 ile sebzecilik ve %1 1 ile ormancılık izlemektedir. Köylerin sahip olduğu işlenebilir toplam arazi miktarının oldukça düşük düzeylerde bulunmasına karşın, orman arazisi fazladır (yaklaşık %60). Bu özellikleri nedeniyle orman köyleri karakteri taşımaktadırlar. Ayrıca işlenebilir arazilerin çoğu eğimli bir yapı göstermekte, bu da bitkisel üretimi daha güç hale getirmektedir.. Köylerin sahip olduğu bağ alanları incelendiğinde, durum farklı değildir. Bağ alanları oldukça az (Örneğin Çanakçı'da sadece 8 dekar), meyilli ve yaşlıdır. Bir iki üretici dışında bağlarım yenileyenlerin olmadığı ifade edilmektedir. Bağcılık faaliyetini olumsuz etkileyen bir diğer faktörün ise, özellikle Yeniköy ve Dağ Yenicesi köylerinde bağların çok dik meyile sahip olduğu ve üreticilerin kendilerini bağ arazilerinin tepesinde bulunan sağlam ağaçlara bağlayarak bağlarına inebildikleri şeklinde ifade edilmektedir.. Büyükbaş hayvana sahip olan işletmelerde, işletme basma hayvan sayısının 15'i geçmediği ve çoğunlukla 2-3 adet civarında olduğu tesbit edilmiştir. 11-15 adet büyükbaş hayvana sahip olan işletmeler Çanakçı'da 5 adet, Ormanlı'da 5 adet ve Semetli'de 1 adetle sınırlıkalmaktadır. Bu 11 işletme dışında 10'daıı fazla hayvana sahip olan işletme bulunmamaktadır. Ortalama hayvan varlığı ise 2-3 arasında değişmektedir. Naip ve Dağ Yenicesi köyleri 435 ve 404 büyükbaşla en çok hayvana sahip olan köylerdir. Hayvanların tamamına yakım kültür veya melez özelliği taşımakta ve süt sığırcılığına dönük üretimde bulunulmaktadır. Besi amacıyla büyükbaş hayvan yetiştiren üreticiye rastlanmamıştır.. Küçükbaş hayvan varlığı ise pek fazla işletmede olmayıp, köylere göre ortalama 4-7 işletme arasında değişmektedir. İşletmelerin sahip olduğu küçükbaş hayvan sayısı ise genellikle 50'den fazla olmakta, özellikle 100 civarında olması tercih edilmektedir. Sadece Dağ Yenicesi köyündeki bir işletmede 18 adet küçükbaş hayvan bulunmaktadır ki bu oldukça küçük bir işletme olarak kabul edilmektedir. Dağ Yenicesi ve Işıklar 663 ve 660 adet küçükbaş hayvan varlığıyla dağ köyleri arasında küçükbaş hayvancılığın en yaygın olarak yapıldığı yerler olarak göze çarpmaktadır.. Köylerde yaşayan hane halklarının % 64.4'ünün gelirlerinin tamamım tarımdan sağladığı ortaya çıkmıştır. Bu oran kırsal kesim insanı için oldukça düşük bir orandır. Tarımsal gelirin toplam gelir içinde %10 gibi düşük bir paya sahip olduğu kesimin ise %6.7 çıkması yüksek ve düşündürücü bir orandır. Ayrıca tarımsal geliri olmayanların oranının %4.5 olduğu tesbit edilmiştir. Tarımsal gelir hane halklarının gelirinin ya çok az bir kısmım, ya da tamamına yakınını oluşturmaktadır. Çizelgeden de görüldüğü gibi tarımsal gelirin % 40-50-60 oranlarında olduğu haneye rastlanmamaktadır. Meyve ve Sebze üretemine oldukça uygun olan ve daha önceleri meyve ve sebze üretimiyle önde gelen bu köylerde gelir artışlarının sağlanması ve yaşam düzeyinin yükseltilmesi için gerekli öneriler ve sorunların değerlerdirilmesi köyler itibariyle sonuç ve öneriler kısmında tartışılmıştır.