For centuries, poets, writers and thinkers have been deeply interested in the theme of death. The act of writing is a revolt against death, indeed, an attempt to attain immortality. The writer must pass the threshold of life and death many times. In a sense, she/he dies, descends into the underworld, and, with the knowledge that she/he obtains from there, is reborn many times over. The aim of this thesis is to analyse the motif of the descent into the underworld in Elizabeth Barrett Browning?s poem ?An Island?, Samuel Taylor Coleridge?s ?The Rime of the Ancient Mariner? and Alfred Lord Tennyson?s ?The Lotos-Eaters?. However, the descent into the underworld, where the spirits of dead writers and thinkers exist, causes the problem of the anxiety of influence, which threatens the poet?s claim to originality. This situation is further complicated by the circumstance that, in these poems, the dead poets in the underworld, who emerge as rivals to the newcomer, are of the opposite sex. The descent also poses an ultimate threat: the poet who descends might fall under the spell of art and never ascend to the surface at all.

Yüzyıllardan beri ölüm teması, şairleri, yazarları ve düşünürleri derinlemesine ilgilendirmiştir. Ölüme bir başkaldırı olan yazma eylemi, bir bakımdan ölümsüzlüğe ulaşmaya çalışmaktır. Ölümsüzlük arayışında yazar, defalarca yaşam ve ölüm arasındaki eşiği geçer. Bir anlamda defalarca ölür, yeraltına iner ve oradan edindiği birikimlerle ruhani bir göz olarak yeniden doğar. Bu tezin amacı, yeraltına iniş öğesini Elizabeth Barrett Browning'in ?An Island?, Samuel Taylor Coleridge'in ?The Rime of the Ancient Mariner? ve Alfred Lord Tennyson'ın ?The Lotos-Eaters? adlı şiirlerinde incelemektir. Bu şiirlerdeki şairler, yeraltında sadece ölümsüzlüğü aramamaktadırlar; yüzeysel gerçeklerle yetinmeyen düşünürler olarak da insan ruhunun karanlık derinliklerini burada keşfederler. Yeraltında buldukları bir başka şey ise ilhamdır. Ancak ölü yazarların ve düşünürlerin bulunduğu yeraltına iniş, şairin özgün olma tutkusunu tehdit ederek özgün olamama korkusuna neden olur. Yeraltında karşılaşılan ölü şairlerin karşıt cinsten olması ile bu sorun daha karmaşık bir hal alır. Yeraltına inişteki bir başka tehlike ise, şairin yeraltında sanatın büyüsüne fazlaca kapılarak yeryüzüne geri dönememesidir.