The aim of this study is to analyze Turkey-Russia relations within the period of 2011 and 2016. Since the selected period of time in bilateral relations has been characterized by a rapid rapprochement after a severe political crisis, the study particularly concentrates on the impact of Su-24 crisis caused by the downing of Russian jet in 2015. The paper in this aspect aims to give an answer to the question of how bilateral relations between Turkey and Russia have been recovered from the detrimental effects of 2015 crisis towards the achievement of high level political cooperation within a short period of time. In order to analyze this research question, the study draws on the theoretical framework of neoclassical realism as a theory of foreign policy analysis in international relations. The study in this respect is divided into three parts. While the first part intends to evaluate how the change of relative distribution of power in bilateral relations have affected the course of political relations between Turkey and Russia, the second part focuses on the impact of domestic factors that stem from the internal political developments in two respective countries. The last part on the other hand attempts to complement this analysis with an overlook on the individual dynamics by analyzing the impact of state leaders for the resolution of Su-24 foreign policy crisis. Through the collection of media news within the selected time period, the study aims to apply the method of process-tracing. The announcement and speeches of decision-makers in respective states on the other hand allows room to apply the method of content-analysis. In this endeavor, the paper attempts to validate the argument that the dramatic change in Turkey-Russia relations is the outcome of intertwined relations between structural factors, internal political developments and individual dynamics.

Bu çalışmanın amacı, 2011 ve 2016 yılları arsında Türkiye-Rusya ilişkilerinin incelenmesidir. Seçilen dönem iki ülke ilişkilerinde hızlı bir yeniden yakınlaşma sürecine sahne olduğundan, çalışma özellikle 2015 yılında Rus uçağının düşürülmesi sonucunda ortaya çıkan Su-24 siyasi krizinin etkilerine odaklanmaktadır. Bu bağlamda çalışma, Türkiye ve Rusya arasındaki ikili ilişkilerin 2015 krizinin olumsuz etkilerinden yüksek düzeyli siyasi işbirliğine, söz konusu kısa süre içinde nasıl ulaştığı sorusunun yanıtlanmasını hedeflemektedir. Çalışma, belirlenen araştırma sorusunun incelenmesi amacıyla, uluslararası ilişkilerde bir dış politika analizi sunan neoklasik realizmin teorik çerçevesine başvurmaktadır. Bu açıdan çalışma üç kısma ayrılmaktadır. İlk kısım ikili ilişkilerde meydana gelen göreceli güç dağılımındaki değişikliklerin politik etkilerini incelemeyi hedeflerken, ikinci kısım iç politik faktörlerin Türkiye-Rusya ilişkilerine etkilerine odaklanmaktadır. Son kısımda ise, Su-24 dış politika krizinin çözümü sürecinde devlet liderlerinin etkisinden kaynaklanan bireysel faktörlerin etkilerinin incelenmesi ile çalışmanın analizi tamamlanmaya çalışılacaktır. Seçilen dönemde konu hakkında medyada yer alan haberler dikkate alınarak süreç analizi yöntemi uygulanmıştır. Diğer yandan, iki ülkedeki karar alıcıların konu hakkındaki açıklamaları ve konuşmaları söylem analizi metoduyla incelenmektedir. Çalışma bu kapsamda, Türkiye-Rusya ilişkilerinde kısa süre içerisinde meydana gelen büyük değişimin; yapısal faktörler, iç politik gelişmeler ve bireysel dinamiklerin birbirini etkiyen ilişkisinin bir sonucu olduğu argümanını desteklemeye çalışacaktır.