Ovarian cancer is one of the most lethal gynecological cancers. The first-line treatment of ovarian cancer consists of surgical operation and platinum-based chemotherapy. Although the response to platinum-based chemotherapeutics in ovarian cancer is initially good, resistance to chemotherapy is evident in the majority of patients in later stages.DNA methylation is one of the main epigenetic mechanisms enabling gene silencing. Silencing of the hMLH1 tumor suppressor gene in ovarian cancer cells is a process which develops during treatment and is determinative in the sensitivity to platinum compounds. Therefore, enabling the re-expression of tumor suppressor genes with DNA methyltransferase inhibitors makes ovarian cancer cells sensitive to chemotherapeutics. The application of these inhibitors in combination with carboplatin is considered a novel method for overcoming drug resistance in ovarian cancer. Another new treatment approach towards platinum resistance is to selectively target chemotherapeutic agents to the area of effect or absorption with nanoparticular drug delivery systems, and to increase the drug concentration in the tumoral region while increasing the intracellular active substance concentration due to enhanced the uptake of nanoparticles into the cell through endocytosis.Within this thesis, it is aimed to develop a combination drug delivery system which is co-loaded with carboplatin, first-line chemotherapeutic of ovarian cancer treatment, and decitabine, a DNA methyltransferase inhibitor, for modulating the platinum resistance. For this purpose, a lipid-coated nanoparticular system containing decitabine together with carboplatin were prepared, the optimum formulation was determined according to the in vitro properties of the formulations and cellular internalization levels of the selected formulations in the cell, cytotoxic effects, change in apoptotic pathway proteins and MLH1 protein expression on platinum-sensitive A2780 and platinum-resistant A2780cis cell lines.

En ölümcül jinekolojik kanserlerden biri olan over kanserinin birinci basamak tedavisini cerrahi operasyon ve platin bazlı kemoterapi oluşturmaktadır. Over kanserinde platin bazlı kemoterapötiklere cevap başlangıçta iyi olsa da ilerleyen süreçlerde hastaların büyük çoğunda kemoterapiye direnç gelişmektedir. DNA metilasyonu, gen susturulmasını sağlayan temel epigenetik mekanizmalardan biridir. Over kanseri hücrelerinde hMLH1 tümör baskılayıcı genindeki metilasyona bağlı susturulma, tedavi sırasında gelişen ve platin bileşiklerine duyarlılıkta belirleyici olan bir süreçtir. Dolayısıyla, DNA metil transferaz inhibitörleri ile tümör baskılayıcı genlerin yeniden ekspresyonunu sağlamak, over kanseri hücrelerini kemoterapötiklere duyarlı hale getirilebileceği ve bu inhibitörlerin karboplatin ile kombinasyon halinde uygulanmasının over kanserinde ilaç direncinin aşılması için yeni bir yöntem olacağı düşünülmektedir. Platin direncine yönelik uygulanan yeni tedavi yaklaşımlarından bir diğeri de kemoterapötik ajanların nanopartiküler ilaç taşıyıcı sistemler ile etki ya da absorbsiyon bölgesine seçici olarak hedeflendirilmesi ve ilaç konsantrasyonunun tümöral alanda sağlıklı dokuya oranla artırılması, aynı zamanda nanopartiküllerin endositozla hücre içerisine alınması nedeniyle hücre içi etkin madde konsantrasyonunun artırılmasıdır.Bu tez çalışmasında, over kanserinin standart tedavisinde kullanılan karboplatin, bir DNA metil transferaz inhibitörü olan desitabin ile birlikte nanopartiküler ilaç taşıyıcı bir sistemde enkapsüle edilerek uygulanan kombine nanopartiküler ilaç taşıyıcı sistem ile platin direncinin modülasyonu amaçlanmıştır. Çalışma kapsamında, desitabin ve karboplatin yüklü lipit kaplı albümin nanopartikül formülasyonları hazırlanmış, hazırlanan formülasyonların in vitro özelikleri tayin edilerek optimum formülasyonu belirlenmiş ve serbest ilaçlar ile etkin madde yüklü nanopartiküler ilaç taşıyıcı sistemlerin sitotoksik etkileri, hücresel tutulum düzeyleri ile apoptotik yolak proteinleri ve MLH1 proteini ekspresyonundaki değişiklikler platine duyarlı A2780 ve platine dirençli A2780cis hücre hatları üzerinde gerçekleştirilen hücre kültürü çalışmaları ile değerlendirilmiştir.