With the revolutionary development in technology, diagnostics methods that are used in radiology have started to change with visual display terminals; however, traditionally the ambient light should be as low as feasible in order to maintain image contrast which may have a negative effect on the amount of eye fatigue of radiologists. The main objective of this study is to investigate the relation between the eye fatigue and ambient light as well as to show the amount of eye fatigue at reading room (0, 50 lux) and daylight (500 lux) conditions using three different eye fatigue measurements methods (CFF, Eye Blink rate (EB), Subjective Test (ST)). In order to stimulate eye fatigue, 400 X-ray chest images with pre-marked nodules were given to the five non- radiologist subjects for evaluation under three different ambient lighting settings. Each image was present on the screen for 10 seconds; therefore one session took 66 minutes for each subject to complete and was repeated for each ambient lighting settings. Mea- surements were taken before and after each session. Repeated measures ANOVA for eye blink results showed that there was a trend to be significant (p=0.065) and pairwise comparison showed that the difference in respect of eye fatigue came from mainly the difference between 0 - 50 lux (p=0.061) as well as 0 - 500 lux (p=0.045). According to the Friedman statistics for subjective test, subjects felt significantly different fatigue under different ambient lighting settings (p=0.008). There was a trend to be significant correlation between ST and CFF and between ST and EB at 0 lux (p = 0.065 and 0.068 respectively). In conclusion, eye fatigue was found to be diminishing with increasing ambient light between 0 and 50 lux and between 0 and 500 lux; however, there was no statistically significant difference between 50 and 500 lux.

Gelişen teknoloji ile birlikte, radyolojide kullanılan tanı koyma yöntemleri di- jital ekranlarla değiştirilmeye başladı ancak geleneksel olarak görüntüdeki kontrastı korumak için ortam ışığının mümkün olduğunca düşük olması gerekiyor ki düşük ışık- larda çalışmak radyologların göz yorgunluğu miktarını negatif yönde etkiliyor. Bu çalış- manın ana amacı göz yorgunluğu ve ortam ışığı arasındaki ilişkiyi incelemek ve aynı zamanda radyoloji tanı koyma odasında ki ortam ışık miktarıyla (0 ve 50 lux) günışığı koşullarında (500 lux) göz yorgunluğu miktarını üç faklı yöntem (Kritik Titreşim Frekansı, Göz Kırpma Miktarı ve Öznel Test) kullanarak ölçmek. Göz yorgunluğu oluş- turmak için her bir ışık miktarı altında, üzerinde ki modüller daha önceden işaretlenmiş olan 400 adet x-ray göğüs görüntüsü radyolog olmayan beş deneğe puanlamaları için verildi. Her bir görüntü ekranda 10 saniye boyunca gösterildi ve her bir seans toplamda 66 dakika sürdü. Ölçümler her bir seansın öncesinde ve sonrasında alındı. Göz kırpma için tekrarlayan ölçümlerde varyans analizi sonuçları önemli bir farklılık olabilme ihti- mali olduğunu gösteriyor (p=0.065) ve bu fark çoğunlukla 0-50 lux (p = 0.061) ve 0-500 (p = 0.045) lux arasında ki farktan kaynaklanıyor. Öznel test için Friedman istatis- tiğine göre farklı ortam ışıklarında ki göz yorgunlukları arasında önemli bir fark var (p=0.008). Korelasyon sonuçlarına göre, 0 lux' te öznel test ile kiritik titreşim frekansı arasında (p = 0.065) ve öznel test ile göz kırpma miktarı arasında (p = 0.068) önemli bir sonuç olabilme ihtimali var. Sonuç olarak, bu çalışmaya göre göz yorgunluğu 0 ile 50 lüks arasında ve 0 ile 500 lüks arasında artan ortam ışığıyla azalıyor; ancak 50 ve 500 lüks arasında istatiksel olarak anlamlı herhangi bir fark bulunmuyor.