In recent years, global attention has been devoted towards the devastating effects of high carbon emissions on the environment and economy. The Paris Agreement which was accepted by over 190 countries in December 2015 marks the beginning of a new era towards the battle against climate change. The reason for such a collective action towards a renown global phenomenon is to provide a cleaner environment and sustainable economy for the future generations. Understanding environmental efficiency is one of the most significant aspects of this endeavor. This study consists of two interconnected papers on the topic of environmental technical efficiency for a panel of European Union (EU) member and candidate countries for the period 1990-2011. First paper calculates environmental technical efficiency for the EU member and candidate countries using parametric hyperbolic distance function. Furthermore, the paper also examines the environmental technical efficiency convergence among the sampled countries. The main results suggest that environmental technical efficiency scores vary among EU member and candidate countries. The EU-15 countries in contrast to the new members and the candidate countries have a greater potential for reducing CO2 emissions while increasing GDP and reducing energy use simultaneously. The results also indicate the existence of environmental technical efficiency convergence among EU member and candidate countries.Second paper uses environmental efficiency scores estimated through a parametric hyperbolic distance function in the first paper and investigates its relationship with per capita income, industrial share of GDP, openness to trade, and urbanization by using a Tobit model. The results suggest that all the variables are significant determinants of environmental technical efficiency. The relation between environmental technical efficiency and economic development shows a U-shaped curve, whereas industrial share of GDP follows an inverse U- shaped curve. There is an inverse relationship between environmental technical efficiency and openness to trade, and a positive relationship with urbanization.

Son yıllarda küresel ilgi, yüksek karbon emisyonlarının çevre ve ekonomi üzerindeki yıkıcı etkileri üzerine yoğunlaştı. Aralık 2015'te 190'dan fazla ülke tarafından kabul edilen Paris Anlaşması, iklim değişikliğine karşı savaşta yeni bir dönemin başlamasını işaret ediyor. Küresel bir olguya yönelik böylesine ortak bir eylemin yapılmasının nedeni gelecek nesiller için daha temiz bir çevre ve sürdürülebilir ekonomi sağlamaktır. Çevresel etkinliği anlamak bu çabanın en önemli yönlerinden biridir. Bu çalışma, 1990-2011 döneminde Avrupa Birliği (AB) üyesi ve aday ülkelerden oluşan bir panel için çevresel teknik verimlilik konusuna ilişkin birbirine bağlı iki makaleden oluşmaktadır.İlk makale, parametrik hiperbolik mesafe fonksiyonu kullanarak AB üyesi ve aday ülkeler için çevresel teknik verimi hesaplar. Ayrıca, örneklenen ülkeler arasındaki çevresel teknik verimlilik yakınsamasını da incelemektedir. Temel sonuçlar, çevresel teknik verimlilik puanlarının AB üye ve aday ülkeler arasında farklılık gösterdiğini ortaya koymaktadır. Yeni üyeler ve aday ülkelerin aksine, AB-15 ülkeleri, CO2 emisyonlarını ve enerji kullanımını azaltırken eş zamanlı olarak GSYİH'yi artırma noktasında daha büyük bir potansiyele sahiptir. Sonuçlar AB üye ve aday ülkelerinde çevresel teknik verimlilik yakınsamasının varlığına da işaret ediyor.İkinci makale, birinci makalede parametrik hiperbolik mesafe fonksiyonu aracılığıyla tahmin edilen çevresel verimlilik puanlarını kullanarak, kişi başı gelir, sanayinin GSYİH içindeki payı, dış ticarete açıklık ve kentleşmeyle olan ilişkisini, Tobit modeli kullanarak araştırmaktadır. Sonuçlar, tüm değişkenlerin çevresel teknik verimliliğin önemli belirleyicileri olduğuna işaret etmektedir. Çevresel teknik verimlilik ile ekonomik kalkınma arasındaki ilişki U şeklinde bir eğri olarak tespit edilmişken, sanayinin GSYİH içindeki payı, ters U şeklinde bir eğri yapısını izlemektedir. Çevresel teknik verimlilik ile dış ticarete açıklık arasında ters yönlü bir ilişki varken, kentleşme ile pozitif bir ilişki vardır.