Trade unions are established to safeguard and be the workers umpire. The reason behind the formation of trade unions is to improve the socio-economic wellbeing of their members, mainly by increasing wages and salaries to the reasonable level. Over the years, Nigerian labor union has been one of the most popular umbrella of every organizational workforce, with an aspiration to guide and protect the right, interest and life of every employee from encroaching on their economic right and the abuse of their self-esteem by their employers. Thus, this paper investigates trade unions and labor productivity in Nigeria between 1990-2010. To investigate this relationship two groups of data are used which can be defined trade unions variables and labor productivity variables of Nigeria. The following trade union variables were used; training and workshops on staff productivity, demand for increase wage and salary to improve productivity, demand for basic amenities and facilities for workers, demand for leave grants and leisure time for workers, demand for improve welfare conditions and encouragement of the provision of manpower training and development. The used labor productivity variables are whether the respondent delivered their services to the client at a productive rate that is high, moderate or low. And whether they perform the office work in line with Service Compact (SERVICOM) requirements at a high, moderate or low rate. In the empirical application, descriptive statistics, percentages, frequencies, regression analysis are used. The results showed that, even though, the organizations spend most of their resources to meet the demands of the labor unions, this has not transform into high productivity for the organizations. The results further showed that there is negative relationship between trade unions and staff productivity, because activities of trade unions do not improve labor productivity in Nigeria.

Sendikalar işçileri korumak ve onlara hakemlik yapmak için kurulmuş birliklerdir. Sendikaların oluşumunun ardında yatan sebep, üyelerinin sosyo-ekonomik refah düzeyini arttırmak, başta ücretleri ve maaşları makul seviyeye yükseltmektir. Yıllar boyunca Nijerya işçi sendikası; doğru, her çalışanın çıkarlarını gözeten ve her çalışanın kendi ekonomik haklarının işveren tarafından taciz edilmesi ve kendilerine olan saygılarının işveren tarafından kötüye kullanılmasını önlemeye ve korumaya yönelik bir arzusu olan her bir örgütsel iş güç için n popüler şemsiyelerden biridir. Bu çalışma bu amaçla 1990-2010 yılları arasında Nijerya'daki sendikaları ve emek verimliliğini araştırmaktadır. Bu ilişkiyi araştırmak için iki veri grubu kullanılmıştır; bunlar: sendikal değişkenler ve Nijerya'nın emek verimlilik değişkenleridir. Kullanılan sendikal değişkenler; çalışan verimliliği üzerine eğitim ve çalıştaylar, verimlilik artışı için ücret artışı talebi, işçilere yönelik temel kolaylıklar ve tesislere olan talep, işçiler için izinli haklar ve boş zaman talepleri, refah koşullarını iyileştirme talebi ve işgücü eğitimi sağlanmasının teşvikidir. Kullanılan emek üretkenliği değişkenleri, davalıların hizmetlerini yüksek, orta veya düşük verimli bir oranda müşteriye sunup sunmadığıdır. Ayrıca Servis Kompakt (SERVICOM) gerekliliklerine uygun olarak yüksek, orta veya düşük bir oranda ofis işi yapıp yapmadıklarıdır . Ampirik uygulamada betimsel istatistikler, yüzdeler, frekanslar ve regresyon analizi kullanılmıştır. Sonuçlar, örgütlerin kaynaklarının çoğunu işçi sendikalarının taleplerini karşılamak için harcadıkları halde, örgütler için yüksek üretkenliğe dönüştüğünü göstermektedir. Nijerya, dünyadaki üretkenliği ve verimliliği artıracak tek ülkedir.