In this study which analyzes the effect of different tillage methods on planting success in arid and semi-arid area forestations, 12 different processes were tested. Within this scope, deep subsurface tillage in full range with double and triple ripper, top soil tillage with light and heavy disk harrow and gradoni type terrace making with two furrow plough processes were applied either singly or combined. In plantings, black pine (Pinus nigra Arnold), Taurus Cedar (Cedrus libani A. Rich.) and Gray Juniper tillers (Juniperus excelsa Bieb) were used. The experiment was formed in Karaman Ayrancı district, Akpınar –Çat region suitable to random blocks test pattern and with 3 iterations. In parcels in which processes were applied, species were represented with 20 saplings in each iteration and 2160 saplings were planted in total (3 species x 12 processes 3 iterations). At the end of first and second vegetation periods after planting, survival percent, sapling height, elongation of the terminal shoot and diameter stump height measurements were done. Data obtained were evaluated in SPSS statistics package program. According to Variance Analysis and Duncan test results, among processes taken to experiment, processes no 2 (double riper+gradoni terrace) and no 8 (triple riper+gradoni terrace) were included in the most successful five or six process and suggested for all the three species thinking that it would ne economic and enable application easiness. According to survival percent results obtained at the end of first two vegetation processes, first of all Gray Juniper and Taurus Cedar can be preferred in forestation in and around the experiment area due to high survival percent. Although Black pine has given 43% of survival percent as of the second year, considering its natural propagation, biological and silvicultural characteristics, Black pine should absolutely be planted in forestation of arid and semi-arid areas.

Kurak ve yarı kurak alan ağaçlandırmalarında, değişik toprak işleme yöntemlerinin dikim başarısı üzerine etkilerini konu alan bu çalışmada, 12 farklı işlem denemeye alınmıştır. Bu kapsamda ikili ve üçlü riperle tam alanda derin alt toprak işleme, hafif ve ağır diskaro ile üst toprak işleme ve çift soklu pullukla gradoni tipi teras yapımı işlemlerinin bazıları tek başına bazıları ise kombine olarak uygulanmıştır. Dikimlerde, tüplü Karaçam (Pinus nigra Arnold.), Toros Sediri (Cedrus libani A. Rich.) ve Boz Ardıç (Juniperus excelsa Bieb.) fidanları kullanılmıştır. Deneme Alanı Karaman ili, Ayrancı ilçesi, Akpınar-Çat yöresinde tesadüf parselleri deneme desenine uygun ve 3 yinelemeli olarak kurulmuştur. İşlemlerin uygulandığı parsellerde türler her yinelemede 20 fidanla temsil edilmiş olup, toplam 2160 fidan (3 tür x 12 işlem x 3 yineleme x 20 fidan) dikilmiştir. Dikimden sonraki birinci ve ikinci vejetasyon dönemleri sonunda yaşama yüzdesi, fidan boyu, son yıla ait sürgün boyu ve dip çap ölçümleri yapılmıştır. Elde edilen veriler SPSS istatistik paket programında değerlendirilmiştir.Yapılan Varyans Analizi ve Duncan testi sonuçlarına göre, denemeye alınan işlemlerden ölçülen tüm karakterler bakımından 2 (2'li riper+gradoni teras) ve 8 (3'lü riper+gradoni teras) nolu işlemler, en başarılı ilk beş yada altı işlem arasında yer aldığı için ekonomik ve uygulama kolaylığı olabileceği düşünülerek her üç tür için de önerilmiştir. İlk iki vejetasyon dönemi sonunda tespit edilen yaşama yüzdesi sonuçlarına göre ise öncelikle Boz Ardıç ve Toros Sediri yüksek yaşama oranları nedeniyle deneme alanı ve çevresinde yapılacak ağaçlandırmalarda tercih edilebilir. Her ne kadar ikinci yıl sonu itibariyle %43'lük bir yaşama oranı ortaya koysada, doğal yayılışı, biyolojik ve silvikültürel özellikleri göz önünde bulundurularak kurak ve yarı kurak alan ağaçlandırmalarında mutlaka Karaçam'a da yer verilmelidir.