Tez detayları

Minimal words in Turkish: A view from locality = Türkçede minimal sözcükler: Yerellik açısından bir bakış

Yazarlar:

Taşdemir, Yasin

Yayıncı:

Boğaziçi Üniversitesi

Ana Başlıklar:

Dilbilimleri | Edebiyat

Belge Tipi:

Tezler

Program Tipi:

Yüksek Lisans

Yayın Tarihi:

12/2017

Belge Dili:

İngilizce

Document ID (Org No.):

2000066169

Anahtar sözcükler:

Dilbilimleri

Özet

This thesis proposes that the apparent irregularity of minimal words in Turkish emerges from the interaction between phonology and morphosyntax. In order to analyze this interaction, I utilize Government Phonology and Distributed Morphology. Firstly, I argue that only nouns in Turkish should be at least bimoraic in size, other categories such as verbs 'ye, de, ko' (eat, say, put), conjunction 've' (and), demonstratives 'bu, şu, o' (this, that (near), that (far)), clitic 'mI' are saved from this constraint. I also argue that the only apparently exceptional noun 'su' is not an exception, but ends with a glottal stop as in the following 'sʊɁ'. My claim on 'su' is based on two facts: i) historically 'su' was 'sub' or 'suv' and according to McCarthy (2018) if a consonant is deleted in the historical process, a glottal stop is inserted in its place, ii) the phonetic features of 'su' show that the vowel 'u' is not lax although word final high vowels in Turkish are as such. Secondly, as I make use of Distributed Morphology, I predict that the bimoraic minimal size condition is a local constraint and there should be exceptional nouns when a category assigning head other than n0 intervenes between the root and the n0 because of the local nature of spell-out. In fact, I show that this prediction is confirmed through 'ne-yi' (what-ACC) and phrasal compounds such as 'ye emr-i' (eat.IMP order-CM).

Bu tez, Türkçedeki minimal sözcüklerdeki görünürdeki düzensizliğin, sesbilim ve biçim-dizim arasındaki etkileşimden kaynaklandığını ileri sürmektedir. Bu etkileşimi analiz etmek amacıyla, Yönetimsel Sesbilim ve Dağıtılmış Biçimbilimi kullanmaktayım. Öncelikle, Türkçede yalnızca adların uzunluğunun en az iki moradan oluşması gerektiğini önermekteyim; 'ye, de, ko' gibi eylemlere, 've' bağlacının, 'bu, şu, o' işaret sıfat ve zamirlerine, 'mI' gibi biçimcelere bu kısıtlamanın uygulanmadığını iddia etmekteyim. Ayrıca, görünürde istisnai olan 'su' sözcüğünün istisna olmadığını, bu sözcüğün 'sʊɁ' şeklinde bir gırtlak ünsüzü ile bittiğini de savunmaktayım. 'Su' hakkındaki iddiam iki gerçeğe dayanmaktadır: i) tarihsel olarak 'su' sözcüğü 'sub' ya da 'suv' şeklindeydi ve McCarthy'e göre bir ünsüz tarihsel süreç içinde silindiğinde, onun yerine bir gırtlak ünsüzü getirilir, ii) 'su' sözcüğünün sesbilgisel özellikleri göstermektedir ki 'u' ünlüsü, Türkçe'de sözcük sonundaki yüksek ünlüler gevşek olmasına ragmen gevşek değildir. İkinci olarak, Dağıtılmış Biçimbilimi kullandığım için, iki moradan oluşan minimal boyut şartının yerel bir sınırlama olduğunu tahmin etmekteyim ve buna göre n0 başından başka bir sözcük karegorisi atayan bir baş, kök ile n0 arasına girdiğinde çıkartımın yerel doğasından dolayı istisnai adlar ortaya çıkmalıdır. Gerçek şu ki, bu tahmin, 'ne-yi' ifadesi ve 'ye emr-i' gibi öbeksi birleşik isimler sayesinde doğrulanmaktadır.

Tez detayları

Minimal words in Turkish: A view from locality = Türkçede minimal sözcükler: Yerellik açısından bir bakış

Yazarlar: Taşdemir, Yasin

Yayıncı: Boğaziçi Üniversitesi

Ana Başlıklar: Dilbilimleri | Edebiyat

Belge Tipi: Tezler

Program Tipi: Yüksek Lisans

Yayın Tarihi: 12/2017

Belge Dili: İngilizce

Document ID (Org No.): 2000066169