In this thesis, ukiyo-e, pictures of the floating world, a traditional style of printmaking produced during the Edo period in Japan, has been studied from the technical, formal, and social perspectives on the basis of the historical factors. In the course of this research, it was primarily aimed to find an answer to the question: `What is Ukiyo-e?` with an approach to how ukiyo-e differ from other examples which has technically similar characteristics. Then, in addition to its technical features, Japanese art has been studied in periods in order to understand the concept of `floating world` which defines ukiyo-e with time and space. Later with these informations, how ukiyo-e interacts in the artistic plane after the Edo period has been searched by a research on academic sources. With these researches, first of all the basic features of the technique have been stated and it has been reported that these features have turned into a traditional expression and that a period has been a narrative feature within its spirit. During the academic review of Ukiyo-e, it was found that it was generally assessed in an oriental framework with a western-oriented perspective. However, it is mentioned that ukiyo-e is a popular cultural tool which is achieved by the tradition of Japanese painting and requires mastery. At the same time, ukiyo-e has caused significant and divergent developments when linked to the west, and it is reported that there are still artists and craftsmen who are producing in this area, and that many people from different ethnic and cultural backgrounds are involved in the production of this tradition.This research has been done academically without prejudice and has not been investigated correctly and in order to be able to cause different approaches to the floating world paintings because of the lack of Turkish resources and the fact that there are still some artists and artisans left.

Bu tez çalışmasında, Japonya adasında, Edo döneminde süresince üretilmiş ve geleneksel bir baskı resim türü olan ukiyo-e ( yüzen dünya resimleri) kendisinin oluşturan tarihsel etmenlerden yola çıkılarak teknik, biçimsel ve sosyal açıdan incelenmiştir. Bu araştırma esnasında, başlangıçta yüzen dünya resimlerinin kendisi ile teknik olarak benzer özellikler taşıyan diğer örneklerden nasıl ayrıldığı üzerine bir yaklaşımla öncelikle `Ukiyo-e nedir?` sorusuna bir yanıt bulmak hedeflenmiştir. Ardından teknik özelliklerinin yanı sıra ukiyo-e'yi tanımlayan, zaman ve mekanla ilişkilendiren `yüzen dünya` kavramını anlamak adına Japon sanatı sosyal ve tarihsel açıdan dönemlere ayrılarak incelenmiştir. Sonrasında ukiyo-e'nin Edo dönemi sonrası sanatsal düzlemde nasıl etkileşimler yarattığı akademik tarama yolu ile araştırılmıştır. Bu araştırmalar ile öncelikle tekniğin temel özellikleri belirtilmiş ve bu özelliklerin geleneksel bir anlatım biçimine dönüşmüş olduğu ve bir dönemin ruhu ile anlatıcı bir özellik edindiği aktarılmıştır. Ukiyo-e'nin akademik olarak incelenmesi sırasında, genelde batı kaynaklı bir bakış açısı ile neredeyse oryantal bir çerçevede değerlendirilmiş olduğu gerçeği ile karşılaşılmıştır. Fakat ukiyo-e'nin Japon resim geleneğinin ulaştığı ve ustalık gerektiren bir popüler kültür aracı oluşuna değinilmiştir. Aynı zamanda batı ile ilişkilendiğinde önemli ve farklı açılımlara sebebiyet verdiği ve nihayetinde halen bu alanda üretim yapan sanatçı ve zanaatkarların var olduğu ve bu geleneğin soluğuna katkıda bulunmak için farklı etnik ve kültürel geçmişlerden bir çok insanın üretimlerde bulunduğu aktarılmıştır.Sonuç olarak bu araştırma, gerek akademik olarak önyargısız ve doğru bir biçimde araştırılmamış olması, gerek Türkçe kaynak yetersizliği gerekse hali hazırda sayılı sanatçı ve zanaatkar kalmış olması sebebiyle yüzen dünya resimlerinin farklı yaklaşımlara sebep olabilmesi adına yapılmıştır.