Regarding Pierre Nora's contribution on the memory studies and Hanna Arendt on totalitarianism ,Arendt believes that memory is dangerous for the totalitarian powers. That is why they deliberately tackle memory for the sake of their present interests, in the result the hegemonic powers erase some parts of the past, some are more focused and others are forgotten. Nora states that some subjects are very crucial and they have energetic power because those subjects are capable of retrieving the past memories. In both the novels the past memories are erased and updated, and the authoritarian regimes of both novels prohibited those subjects (ink, book, diary and pen). In this thesis, memory is used to indicate the past (history and knowledge) of the nations. The totalitarian regimes in both the novels in a minute by minute manner update and destroy undesired parts of the past heritage of their community. The issue of memory in both dystopian fictions is paid much consideration by the totalitarian regimes of 1984 and Fahrenheit 451, because it links with the identity and unity of the nation. The past is not what the totalitarian regimes desire for that is why the past is rubbed out by the dominant power in both novels, instead the original past; the totalitarian powers invent new types of memory that fulfills their ideological ends. For exposing and implementation the new memory media, language and technology have a great impact. Clinging to the past memories makes outstanding transition in the life of the protagonists.

Pierre Nora ve Hanna Arendt'in hafıza ve totaliter yapı üzerine çalışmaları ve katkıları hususunda, Arendt hafızanın totaliter yapılar için tehlikeli olduğuna inanır. Bu sebepten egemen güçlerin halihazırdaki çıkarları doğrultusunda, kasıtlı olarak geçmişin bir kısmını silmek, bir kısmına daha çok odaklanmak yahut tamamını ortadan kaldırmak ile uğraşırlar. Nora bazı hususların hatıraları canlanırabilme gücü ve enerjisi olduğundan bahseder. Her iki romanda da hafızalar silinip, güncellenir ve kitap, defter, kalem, mürekkep gibi hatıralara gönderme yapabilecek hususlar otoriter rejimler tarafından yasaklanır. Totaliter rejimler toplumların mirasını dakikalar içinde yok edip, günceller. Bu çalışmada; hafıza yoluyla ulusların tarihi, bilgi dağarcığı incelenmektedir. 1984 ve Fahrenheit 451 gibi distopik kurgu eserlerdeki totaliter rejimlerde bellek, ulus kimliği ve bilinci ile ilişkili sayıldığından dikkate alınmıştır.Geçmişte olanlar totaliter rejimin arzusu olmadığından, her iki romanda da baskın güçler tarafından silinir, değiştirilir ve yerine ideolojik amaçlar doğrultusunda yeni bellekler konur. Bu yeni belleklerin uygulamaya konmasında medyanın, dilin ve teknolojinin büyük etkisi vardır. Hatıraların hafızalardaki tırmanışı, kahramanların hayatında sıradışı bir değişime yol açar.