The main purpose of this study was to examine the relationship between physical activity level and academic achievement in high school students. This study is limited with grade 9-12 high school students in Kastamonu. There are 16 high schools and 8244 students in Kastamonu. The schools have divided into four randomly. Four of them have chosen for grade 9, four of them have chosen for grade 10, four of them have chosen for grade 11 and four of them have chosen for grades 12. Two classes were chosen randomly from every school. To measure the physical activity levels of the students, Physical Activity Evaluation Questionnaire (FADA) have applied. It is the Turkish version of International Physical Activity Questionnaire (IPAC). To measure the academic achievement of the students, e-school grand point average scores were considered. Design of the study was associational. Dependent variables of this study were Grand Point Average (GPA) score and Physical Activity Level. Independent variables were socio economic status, education level of parents, gender, time spent studying lessons, age, time spent with computer and time spent with watching television. For the statistical analysis Pearson Correlation Coefficient, MANOVA and Hierarchical Regression Analysis have been applied. In this study, the results revealed that socio economic status has no significant effect on academic achievement. Age and gender have significant effect on academic achievement. Father education level has no significant effect on academic achievement but, mother education level has significant effect on academic achievement. Time spent studying lessons has significant effect on academic achievement. Time spent with computer and time spent with watching television have significant effect negatively on academic achievement. As a result of this research, it was proven that there was no statistically significant relationship between physical activity level and academic achievement in high school students.

Bu çalışmanın esas amacı, lise öğrencilerinde fiziksel aktivite seviyesiyle, akademik başarı arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu çalışma Kastamonu'daki, 9-12. Sınıflar arasındaki lise öğrencileriyle sınırlıdır. Kastamonu'da 16 lise ve 8244 öğrenci vardır. Okullar rastgele dörde bölündü. Dört tanesi 9. Sınıflar için, dört tanesi 10. Sınıflar için, dört tanesi 11. Sınıflar için ve dört tanesi de 12. Sınıflar için rastgele seçildi. Her okuldan ikişer sınıf rastgele seçildi. Öğrencilerin fiziksel aktivite seviyesini ölçmek için Fiziksel Aktivite Değerlendirme Anketi (FADA) uygulandı. Bu, Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi'nin (IPAC) Türkçe versiyonudur. Öğrencilerin akademik başarılarını ölçmek için e-okul genel başarı ortalaması puanları dikkate alındı. Çalışmanın dizaynı ilişkiseldir. Bu çalışmanın bağımlı değişkenleri Genel Not Ortalaması ve Fiziksel Aktivite Seviyesi'dir. Bağımsız değişkenler, sosyo-ekonomik statü, ebeveynlerin eğitim seviyesi, cinsiyet, ders çalışmaya harcanan zaman, yaş, bilgisayarla geçirilen zaman ve televizyon izleyerek geçirilen zamandır. İstatistiksel analizler için, Pearson korelasyon katsayısı, karışık desen çok değişkenli varyans analizi (MANOVA) ve hiyerarşik regresyon analizleri kullanıldı.Bu çalışmada sosyo-ekonomik statünün akademik başarıya etkisinin olmadığı görüldü.Yaş ve cinsiyetin akademik başarıda etkili olduğu görüldü. Baba eğitim seviyesinin akademik başarıda etkili olmadığı fakat anne eğitim seviyesinin akademik başarıda etkili olduğu görüldü. Ders çalışmaya harcanan zamanın akademik başarıda etkili olduğu görüldü. Bilgisayarla geçirilen zaman ve televizyon izleyerek geçirilen zamanın olumsuz yönde etkili olduğu görüldü. Bu çalışmanın sonucunda, lise öğrencilerinde fiziksel aktivite ve akademik başarı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olmadığı kanıtlanmıştır.