The purpose of this study is to establish the gymnastics coaches' Organizational Commitment and Person-Organization fit levels, to compare the same in terms of demographic variables, and to determine their relation. Methodologically, this study involves the relational screening model. The study population consists of 330 gymnastics coaches in total that were licensed in Turkey in 2016, while the sample group consists of 229 participants that were selected through random sampling. The Person-Organization Fit Scale developed by Netemeyer et al. (1997) and Organization Commitment Scale developed by Meyer and Allen (1997) were used as data collection tools. As a statistical method to assess the study data, frequency, percentage distributions, T-test for the groups of two, one-way analyses of variance for the multiple groups were used, while using Pearson Correlation Analysis to determine the relation. As a result of the study, it has been determined that the participants have a higher level of person-organization fit, while having a general organization commitment at a medium level. In dimensional terms, it has been understood that the emotional commitment sub-dimension is high, while the continuance commitment is low. It has been determined that there is a significant difference by the age categories taken as an independent variable in the study and the person-organization fit and emotional commitment increase as the age category rise. However, there has been no difference due to the participants' genders, marital statuses, and educational backgrounds. Further, coaches' person-organization fits and emotional commitments significantly increase as their income derived from their professions rise. According to the interscale correlation results, we have concluded that there is a strong relation between person-organization fit and organizational commitment. When detailed in terms of the sub-dimensions, we have determined that there is a higher level of normative commitment positively and a lower level of relation between coaches' person-organization fit levels and emotional commitment.

Araştırmanını amacı,cimnastik antrenörlerinin örgütsel bağlılık ve kişi örgüt uyumu düzeylerinin belirlenmesi,demografik değişkenler açısından karşılaştırılması ve aralarındaki ilişkinin belirlenmesidir. Yöntem olarak ilişkisel tarama modelindedir. Bu araştırmanın evrenini Türkiye'de 2016 yılında vizeli toplam 330 cimnastik antrenörü, örneklem grubunu ise random yöntemiyle belirlenen 229 katılımcı oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olacak Netemeyer ve diğerleri (1997) tarafından geliştirilen Kişi Örgüt Uyum Ölçeği ve Meyer ve Allen (1997) tarafından geliştirilen Örgütsel Bağlılık Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma verilerinin değerlendirilmesinde istatistiki yöntem olarak frekans, yüzde dağılımları, ikili gruplar için bağımsız örneklem T-testi, çoklu gruplar için tek yönlü varyans analizleri ve ilişkiyi belirlemek için Pearson Korelasyon analizi kullanılmıştır.Araştırma sonucunda;katılımcıların kişi-örgüt uyumlarının yüksek, genel örgütsel bağlılıklarının orta düzeyde olduğu belirlenmiştir. Boyutlar açısından bakıldığında duygusal bağlılık alt boyutunun yüksek, devam bağlılığının ise düşük olduğu görülmektedir.Araştırmada bağımsız değişken olarak alınan yaş kategorilerine göre anlamlı derecede farklılık olduğu yaş kategorisi yükseldikçe kişi örgüt uyumu ve duygusal bağlılığın yükseldiği belirlenmiştir.Bununla birlikte katılımcıların,cinsiyetlerine, medeni durumlarına, eğitim düzeylerine göre farklılık meydana gelmemiştir. Ayrıca antrenörlerin mesleklerinden elde ettikleri gelir arttıkça kişi-örgüt uyumları ve duygusal bağlılıkları anlamlı derecede yükselmektedir. Ölçekler arası korelasyon sonuçlarına göre; birey-örgüt uyumu ile örgütsel bağlılık arasında güçlü bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Alt boyutlar açısından detaylandırıldığında ise antrenörlerin kişi-örgüt uyum düzeyleri ile duygusal bağlılıkları arasında pozitif yönde yüksek düzeyde, normatif bağlılık ile düşük düzeyde bir ilişki olduğu tespit edilmiştir.