This thesis aims to set out an urban design framework, based on pedestrian experiences and pedestrian spaces, in order to take up streets to design or enhance them as pedestrian friendly urban public places. This could also be considered as a model of approach, which assumes a normative manner. Pedestrian urban places are surveyed, then analyses are drawn that will lead to design. In that framework, the study first summarizes theoretical concepts of urbanity, urban quality and pedestrian experiences, which are necessary for examining these places. Then, it puts out how an urban place is examined with respect to the three main headings, which constitute the components of urban places: urban form, urban image and urban activity. mThe study area, 7th Street in Bahçelievler, has become a secondary centre with its vitality and the diversity of activities attracting many people from other districts besides local residents. However, initially planned within a housing cooperative, the neighbourhood has lost much from its cultural and urban accumulation due to global dynamics based on consumption. What is more, 7th Street is quite inadequate in providing an easy circulation both for pedestrians and vehicles as well as providing a quality urban place with its every element. Hence, the street has been examined with the above framework. This is done first with respect to the above mentioned components, and then with the information based on maps, photographs, personal observations and questionnaires which are done in order to find out the problems and characteristics of the users as well as their perceptive qualities. The conclusions together with strengths and weaknesses, which are derived from these surveys, have been used to set specific design guidelines for the area. Keywords: 'Pedestrian experiences', 'Pedestrianization in residential mixed-use areas', 'Urban quality', 'Urban form', 'Urban image', 'Urban activity', 'Design objectives and policies', '7th Street'. IV.

Bu tez, yaya mekanlarını ve yayaların bu amekanlardaki deneyimlerini temel alarak, sokak ve ana caddelerin yaya dostu ve odaklı kentsel kamu mekanları olarak tasarımı veya iyileştirilmesi için bir tasarım çerçevesi kurmayı amaçlamıştır. Bu çerçeve, bir yöntem önerisi olarak da düşünülebilir; çünkü düzgüsel bir yöntemle, gözlem-analiz- uygulama biçiminde ilerleyen bilindik tasarım sürecinin geliştirilmiş ve kentlerdeki kamusal yaya mekanlarına uyarlanmış biçimidir. Bu çerçevede çalışma önce yukarıda belirtilen mekanların değerlendirilmesi için gereken kentsel kalite, kentlilik, yaya deneyimleri konularını kuramsal olarak özetlemekte, sonra ise kentsel mekanların, çözümleme amaçlı kullanılan üç bileşenine (kentsel biçim, kentsel imge ve kentsel etkinlikler) göre nasıl incelendiklerini ortaya koymaktadır.Çalışma alanı olarak seçilen Bahçelievler 7. Cadde, mahalle sakinlerine yönelik bir ana cadde olmaktan çıkıp diğer semtlerden de farklı birçok kullanıcının geldiği, canlı ve çeşitlilik sunan bir ikincil merkez haline gelmiştir. Ancak semt, kooperatif bütünü içinde oluştuğundan bu güne dek getirdiği kentsel birikim ve kültürü küresel tüketim dinamiklerinin etkisiyle giderek yitirmektedir. Dahası, 7. Cadde böyle bir çekim merkezi haline geldiği halde, gerek ulaşım, gerek yaya dolaşımı, gerekse kentsel elemanların kalitesi yönlerinden oldukça yetersizdir. Bütün bunlar 7. Cadde'nin yukarıda açıklanan yöntemle ele alınmasını gerektirmektedir. Bu amaçla cadde, belirtilen kentsel mekan bileşenlerine göre incelenmiş ve halihazır haritalar, fotoğraflar, kişisel gözlemler ile, kullanıcı sorunlarını, eğilimlerini ve algılarını belirlemek amacıyla yapılan anketler ve birebir görüşmeler de bu incelemeye veri sağlamak amacıyla kullanılmıştır. Bu çözümlemelerden çıkarılan sonuçlar, cadde için bir sorunlar-olanaklar dizgesiyle özetlenmiş, bunlardan ise tasarım hedefleri ve politikalarına ve somut ölçütlere varılmaya çalışılmıştır. Anahtar Sözcükler: Yaya deneyimleri, Yayalaştırma, Kentsel biçim, Kentsel imge, Kentsel etkinlikler, Tasarım hedefleri ve politikaları, 7. Cadde. VI.