Management of treatments with current antibiotic combinations is required due to worldwide increase in infections of carbapenem resistant A. baumannii strains and absence of new treatment choices. There is no strong recommendation for any combination treatment. In our study, we aimed to contribute to effective combination treatment and assessed effectiveness of colistin monotherapy, colistin+imipenem, colistin+sulbactam and colistin+tigecycline treatments in experimental pneumonia model induced by carbapenem resistant A. baumannii strain. Decrease in amount of bacteria in lungs and bacteremia are used for the evaluation of treatment effectiveness. We observed statistically significant decrease of microorganism growth in lungs in all treatment groups comparing to control group. Colistin+sulbactam and colistin+imipenem treatment groups were found as more effective in decrease of bacteria in lungs because there was no growth of bacteria in lung tissues with these therapies. Of these treatment groups that provided bacterial clearance in lungs, there was no statistically significant difference in dual comparison of microorganism growth amount in colistin and colistin+tigecycline. We found carbapenem resistant A. baumannii in blood culture of four mice in control group and one mouse in colistin monotherapy group and any of mice in other treatment groups had positive blood culture. While there was no statistically significant difference in terms of development of bacteremia between control group and colistin treatment group and colistin treatment group and other treatment groups; we found a statistically significant difference when we compared control group and other treatment groups without bacteremia development individually.In conclusion, colistin+sulbactam and colistin+imipenem combination therapies are identified as more effective for carbapenem resistant A. baumannii pneumonia treatment in our study. However effectiveness of these treatment modalities should be evaluated in other experimental and clinical studies.

Dünya çapında karbapenem dirençli A. baumannii suşlarıyla gelişen enfeksiyonların artması ve yeni tedavi seçenekleri bulunmaması nedeniyle mevcut antibiyotiklerin kombinasyonlarıyla tedaviler yönetilmeye çalışılmaktadır. Herhangi bir kombinasyon tedavisi için güçlü öneri bulunmamaktadır. Çalışmamızda etkin kombinasyon tedavisinin bulunmasına katkı sağlamak amaçlanmış olup karbapenem dirençli A. baumannii suşuyla oluşturulan deneysel pnömoni modelinde kolistin monoterapisiyle, kolistin+imipenem, kolistin+sulbaktam ve kolistin+tigesiklin tedavilerinin etkinlikleri değerlendirilmiştir. Etkinliğin değerlendirilmesinde tedaviyle akciğerdeki bakteri miktarında ve bakteriyemideki azalma kullanılmıştır. Tüm tedavi gruplarında akciğerde üreyen mikroorganizma miktarında, kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı azalma gözlenmiştir. Kolistin+sulbaktam ile kolistin+imipenem tedavi gruplarında akciğer dokularında üreme olmadığından bakteri yükünü azaltmada daha etkin tedaviler olduğu tespit edilmiştir. Akciğerde bakteriyel temizlenme sağlayan bu iki tedavi grubunun, kolistin ve kolistin+tigesiklin tedavisi alan grupların akciğer dokularında üreyen mikroorganizma miktarının ikili karşılaştırılmasında istatistiksel anlamlı farklılık saptanmamıştır. Kontrol grubuna ait dört farenin ve kolistin monoterapisi alan gruba ait bir farenin kan kültüründe karbapenem dirençli A. baumannii üremiş, diğer tedavi gruplarındaki farelerin hiçbirinde kan kültürü pozitifliği saptanmamıştır. Kontrol grubu ile kolistin tedavisi alan grup arasında ve kolistin tedavisi alan grupla diğer tedavi grupları arasında bakteriyemi gelişimi açısından istatistiksel anlamlı fark gözlenmezken, kontrol ile bakteriyemi gelişmemiş olan diğer tedavi grupları tek tek karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu tespit edilmiştir.Sonuç olarak çalışmamızda karbapenem dirençli A.baumannii pnömonisi tedavisinde kolistin+sulbaktam ve kolistin+imipenem kombinasyon rejimleri diğer tedavi gruplarına göre daha etkili olarak saptanmıştır. Ancak bu kombinasyon rejimlerinin etkinliği başka deneysel ve klinik çalışmalarla da değerlendirilmelidir.