Considering the problems of traffic congestion, energy dependency and air pollution depending on excessive use of private car, different transport alternatives to ensure sustainable urban transportation have come into question. Particularly in some European countries, bicycle use, which does not create any pollution and uses resources and road space at a minimum, has appeared as a sustainable alternative for urban transportation and besides, recently bike-sharing systems have contributed to this process positively. Bike-sharing systems, which introduce a number of bike stations in urban areas to encourage citizens to take a bike from one station and then leave it at any other one, further promotes the usage of bikes for urban transport purposes. The system has numerous examples today in Europe, Asia, and North and South America. It has recently been launched in some Turkish cities too, while many other cities are planning to introduce this system.This research analyzes the planning and operating approaches in bike-sharing implementations. The worldwide experiences in this new approach are reviewed, and best practices in the world will be studied with a view to reveal some criteria for the successful planning and operation of these systems in Turkey. The first three bike-sharing systems, those in Kayseri, Konya and Istanbul will be assessed. The underlying objectives are to provide a better understanding of the current experience in bike-sharing systems in Turkey, to reveal the strengths and weaknesses of the systems implemented so far, and to provide recommendations for the planning, implementation and operation of future systems.Keywords: Bike-sharing, cycling, sustainable transport, planning.

Aşırı otomobil kullanımına bağlı olan trafik sıkışıklığı, enerji bağımlılığı ve hava kirliliği problemleri dikkate alınarak, farklı ulaşım alternatifleri sürdürülebilir kentsel ulaşımı sağlamak üzere gündeme gelmiştir. Özellikle bazı Avrupa ülkelerinde, hiçbir kirlilik yaratmayan ve kaynakları ve yol kapasitesini asgari seviyede kullanan bisiklet kullanımı kentsel ulaşım için sürdürülebilir bir alternatif olarak ortaya çıkmıştır, ve bunun yanında, son zamanlarda paylaşımlı bisiklet sistemleri bu sürece olumlu katkı yapmıştır. Kentsel alanda insanları bir istasyondan bisiklet alıp sonrasında herhangi başka bir istasyona bırakmasına cesaretlendiren, belli sayıda bisiklet istasyonunu sunan paylaşımlı bisiklet sistemleri bunun ötesinde bisikletin kentsel ulaşım aracı olarak kulanılmasını sağlar. Sistem günümüzde Avrupa'da, Asya'da, ve Kuzey ve Güney Amerika'da çok sayıda örneği bulunmaktadır. Türkiye'de de son zamanlarda birçok kent bu sistemi başlatmayı planlarken, bazı kentlerde bu sistem başlamıştır.Bu araştırma, paylaşımlı bisiklet sistemi uygulamalarındaki planlama ve işletme yaklaşımlarını analiz etmektedir. Bu yaklaşımdaki dünya genelindeki deneyimler incelenmiştir, ve dünyadaki en iyi uygulamalar, bu sistemlerin bazı başarılı planlama ve uygulama kriterlerini ortaya çıkarmak üzerine bir bakış açısıyla araştırılacaktır. Kayseri, Konya ve İstanbul'daki paylaşımlı bisiklet sistemlerinin ilk üç örneği değerlendirilecektir. Temel amaçlar, Türkiye'deki paylaşımlı bisiklet sistemlerinin güncel deneyimlerini daha iyi anlamayı sağlamak, şimdiye kadar uygulanan sistemlerin güçlü ve zayıf yanlarını ortaya çıkarmak, ve gelecekteki sistemlerin planlama, uygulama ve işletmesi için politika önerileri sağlamaktır.