The aim of this study was to compare the operated extremity with the intact extremity and the dominant extremity of healthy individuals in terms of gait and squat. Twenty-five patients who underwent ACL repair with hamstring tendon graft 36 (12-60) months ago and 23 healthy individuals were included in the study. Both extremities Semitendinosus (ST), Biceps Femoris (BF) and Rectus Femoris (RF) EMG evaluations were performed by using BTS Bioengineering Free EMG 100 RT. Muscle activation percentages were evaluated during walking and squat activities. In order to determine the walking phases during walking activity, G-walk device of BTS Bioengineering company was placed in L5 vertebra levels of individuals. When the operated and intact extremity was compared, muscles activation percenteges of BF (p = 0.001 / 0.014) and ST (p = 0.009 / 0.018) were higher in the swing / stance phase on the operated side. In addition, RF muscle activation percentage was similar in both swing (p = 0.247) and stance (p = 0.242) phases. ST muscle activation percentage was higher (p = 0.010) on the operated side during squat. BF (p = 0.128) and RF (p = 0.160) were similar. BF (p = 0.006) and ST (p = 0.021) were significantly higher in the stance phase of the gait on the operated side compared to the control group. RF muscle activation percentage was similar (p = 0.348). In the swing phase of the gait, BF (p = 0.002) muscle activation percentage was found higher on the operated side, whereas ST (p = 0.194) and RF (p = 0.306) were found similar. BF (p = 0.002) and ST (p = 0.016) muscle activations were higher on the operated side and RF (p = 0.798) muscle activation percentage was similar. We think that the reason of continuation of muscular activation differences although an average of 36 (12-60) months has passed over the operation is the continuation of the adaptation mechanisms developed as a result of ACL injury. We suggest that in addition to the strengthening programs, it is important to emphasize the motor learning programs to reflect the gains of strengthening programs on functional activities in daily life. By doing this, changed kinetic balance and kinematics of the knee can be approached to the pre-injury level.

Amaç: Ön çapraz bağ (ÖÇB) tamiri yapılan olguların cerrahi geçiren ekstremitesi ile cerrahi geçirmeyen ekstremitesini ve sağlıklı bireylerin dominant ekstremitesini yürüme ve squat esnasında fonksiyonel açıdan karşılaştırmaktır. Çalışmaya hamstring tendon grefti kullanılarak ortalama 36 (12-60) ay önce ÖÇB tamiri yapılan 25 olgu ve 23 sağlıklı kontrol alındı. Olguların her iki ekstremite Semitendinosus (ST), Biceps Femoris (BF) ve Rectus Femoris (RF) yüzeyel elektromyografi (YEMG) değerlendirmeleri BTS Bioengineering Free EMG 100 RT cihazı ile yapıldı. Olguların yürüme ve squat aktiviteleri esnasındaki kassal aktivasyon yüzdeleri değerlendirildi. Yürüme aktivitesi esnasında yürüme fazlarını belirleyebilmek amacıyla olguların L5 vertebra seviyelerine yine BTS Bioengineering firmasına ait olan G-walk cihazı yerleştirildi. Cerrahi geçiren ve cerrahi geçirmeyen ekstremite karşılaştırıldığında yürümenin duruş/sallanma fazlarında BF (p=0,001/0,014) ve ST (p=0,009/0,018) kassal aktivasyonlarının cerrahi geçiren ekstremitede daha yüksek olduğu görüldü. RF kassal aktivasyonu ise hem sallanma (p=0,247) hem de duruş (p=0,242) fazında benzer bulundu. Squat esnasında ST (p=0,010) kassal aktivasyonu cerrahi geçiren tarafta daha yüksek iken, BF (p=0,128), RF (p=0,160) ise benzer bulundu. Cerrahi geçiren taraf ile kontrol grubu karşılaştırıldığında, yürümenin duruş fazında, BF (p=0,006) ve ST (p=0,021) kassal aktivasyonları, cerrahi geçiren tarafta daha yüksek iken, RF kassal aktivasyonları benzer bulundu (p=0,348). Yürümenin sallanma fazında ise BF (p=0,002) kassal aktivasyonu, cerrahi geçiren tarafta yüksek bulunurken, ST (p=0,194) ve RF (p=0,306) kassal aktivasyonları benzer bulundu. Squat esnasındaki kassal aktivasyonlara bakıldığında da BF (p=0,002) ve ST (p=0,016) kassal aktivasyonları cerrahi geçiren tarafta daha yüksek bulunurken, RF (p=0,798) kassal aktivasyonlarının ise benzer olduğu görüldü. Bu sonuçlara göre, operasyonun üzerinden ortalama 36 (12-60) ay geçmesine rağmen kassal aktivasyon farklılıklarının devam etmesini, büyük ölçüde, ÖÇB yaralanması sonucu geliştirilen adaptasyon mekanizmalarının devamına bağlamaktayız. Rehabilitasyon programlarında diz çevresi kaslara uygulanan kuvvetlendirme programlarının yanı sıra, motor öğrenme programları ile kazanımların günlük yaşamdaki fonksiyonel aktivitelere yansımasının sağlanması üzerinde de durulmasının, dizin değişen kinetik dengesinin ve kinematiğinin yaralanma öncesindeki düzeye yakınlaşmasında önemli olduğu görüşündeyiz.