Aim: In this study, we investigated the preventive and therapeutic effects of Trachystemon orientalis in rat kidney tissues with experimentally induced nephrolithiasis Materials and Method: Sprague Dawley mature rats (32) were divided into 4 experimental groups.Control group (n=8), Saline treated group (EG group) (n=8), Trachystemon orientalis treated (EG+TO)(n=8) group and Trachystemon orientalis pre-treated group TO+EG (n=8) fed with water included EG and standard lab chow for 2 months. Trachystemon orientalis (200mg/kg) extract given by orogastric gavage by 8 weeks in TO+EG group and after 4 weeks in EG+TO group. Control group fed with standard water and lab chow. At the end of the experiment, after 24-hour urine collection, rats were sacrificed to harvest blood and kidney tissues for biochemical, histopathological and SEM analyse. Results: EG administration decreased calcium, citrate levels and increased oxalate levels in urine samples of rats compared to control group whereas curative and preventive TO reversed these parameters near to control levels, latter being more significant. Oxidative damage indicators such as MDA, 8-OHdG, caspase-3 activities and NAG and OPN levels were significantly increased in EG group. In preventive group all these parameters were reversed whereas in curative TO group all the parameters except GSH levels were near to control levels. Histopathological analyses were in concordance with biochemical analyses. Conclusion: Trachystemon orientalis has been shown to have a protective effect against bth renal tubular cell injury and recurrence stone formation. These findings show that TO can present a new alternative approach towards urinary system stone diseases. Key Words: Kidney stone, Trachystemon orientalis, SEM, oxidative stressKey Words: Kidney stone, Trachystemon orientalis, SEM, oxidative stress.

Amaç: Böbrek taşları tedavisi zor, kalıcı böbrek hasarlarına neden olur ve tedavisi cerrahidir. Trachystemon orientalis bitkisinin tıbbi amaçla halk arasında geleneksel kullanımı mevcut olup destekleyici literatür bilgisi yeterli değildir. Bu çalışma ile, bitkinin etnobotanik kullanımının böbrek taş hastalığı tedavisindeki etkisinin detaylı olarak incelenip literatüre katkı yapması amaçlanmaktadır. Materyal ve Metod: Sprague Dawley olgun sıçanlar kullanılarak, 4 deney grubu (n=8) oluşturulmuştur. Kontrol grubu standart su ve yem ile beslenmiştir. SF ile tedavi grubu 2 ay EG içeren su ve standart yem almıştır. EG+Trachystemon orientalis ile tedavi (EG+TO) ve TO ile ön tedavi grubu, (TO+EG). Trachystemon orientalis (200mg/kg) ekstraktı, ön tedavi grubuna 8 hafta boyunca ve tedavi grubuna 4 hafta sonra orogastrik gavaj ile verilmiştir. Deneyin sonunda, 24 saatlik idrar toplanıp, sıçanlar sakrifiye edilmiş ve böbrek dokuları ve kanları histopatolojik, biyokimyasal ve elektronmikroskobik analizler için alınmıştır.Bulgular: EG uygulaması idrar kalsiyum ve sitrat düzeylerini kontrol grubuna göre anlamlı olarak azaltmış, tedavi ve ön tedavi grubunda kontrol değerlerine yaklaşmıştır. SF grubunda kontrole göre artan idrar oksalat seviyesi her iki tedavi grubunda anlamlı olarak düzelmiştir. Serum kreatinin ve üre parametreleri SF grubunda kontrol grubuna göre anlamlı olarak artmış ön tedavi grubunda ise anlamlı olarak azalmıştır. Serum üre değeri, her iki tedavi grubunda da anlamlı düzelme göstermemiştir. Böbrek dokusunda MDA, 8-OHdG, kaspaz aktivitesi, NAG ve OPN, SF grubunda anlamlı olarak artmıştır. GSH tedavi grubunda yükselmiştir. Histolojik bulgular da biyokimyasal buguları desteklemiştir. Sonuç: Trachystemon orientalis ekstratının böbrek taş hastalığının oluşumunu engellediği ve koruduğu gözlenmiştir. Bu bulgular, TO ekstratının klinik kullanımında yeni bir alternatif yaklaşım olabileceğini düşündürmektedir. Anahtar Anahtar Kelimeler: Trachystemon orientalis, SEM, böbrek taşı, oksidatif stres, immünohistokimya.