The notion that `Shareholders' wealth maximization that means maximizing value of the firm is the main goal of managements` has become the most acceptable view with contemporary management and high institutionalization. Therefore, factors that affect the firm value gain more importance. Dividend, at this stage, addition to the role on the firm's funding, came into question as a factor affecting value of the firm. As a result, managers have to consider not only method to finance firm's investments, but also the impact this funding decision on the value of the firm. This study attempts to explore the impact of dividend policy on stock value of firm as measure by return of stock in Turkey. A sample of 111 listed company from Borsa Istanbul are examined for the period 2004-2015. The study employs panel data approach that allows both time series data and cross section data analysis. As a result of the tests, classical fixed effect panel data model is determined as more suitable model to analyze the relationship between dividend policy (Dividend Yield, Dividend Payout Ratio) and Stock Return while controlling variable such as Asset Turnover Rate, Leverage, Size, EBITDA Margin, GDP Growth, Current Account Deficit Ratio, Government Bonds Average Benchmark Interest Rate and Euro-Dollar Basket. As a result of analysis, no statistically significant relationship between dividend payout ratio or dividend yield and stock return is determined. In other words, the study exhibits that dividend policy has no impact on stock return of selected firms in Turkey. The results indicates that Fischer Black's statement `The harder we look at the dividend picture, the more it seems like a puzzle, with pieces that just don't fit together` has still valid.

İşletmelerde kurumsallığın artması ve çağdaş yönetim anlayışıyla birlikte işletmelerin ana hedefi olarak işletmenin değerinin en üst düzeye çıkarılması en çok kabul gören görüş haline gelmiştir. Bu aşamada da işletme değerini etkileyen faktörler önem kazanmaya başlamıştır. Kâr payı dağıtımı da bu noktada finansmanın şekline ek olarak önem kazanmıştır. Yöneticiler sadece yatırımın nasıl finanse edileceğini değil, bu kararın pay senedi üzerindeki etkilerini de dikkate almak zorunda kalmışlardır. Bu çalışmada, kâr payı dağıtım politikasının Türkiye'de pay senedi getirileri üzerinde etkili olup olmadığı tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu kapsamda Borsa İstanbul'da işlem gören işletmeler arasından seçilen 111 işletmenin 2004-2015 yılları arasındaki verileri kullanılmıştır. Ekonometrik olarak hem yatay hem de dikey kesit analize izin veren panel veri analizi kapsamında yer alan tekniklerden faydalanılmıştır. Yapılan test ve analizler sonucunda Klasik modelde Sabit etkiler modelinin uygun olduğu tespit edilmiş ve pay senedi getirileri ile kâr payı dağıtım politikasının temel göstergeleri olan Kâr Payı Dağıtım Oranı ve Kâr Payı Verimi arasındaki ilişki; Aktif Devir Hızı, Kaldıraç, İşletme Büyüklüğü, FAVÖK Marjı, GSMH büyümesi, Cari Açık Oranı, Devlet Tahvili Ortalama Gösterge Faizler ve Döviz Sepeti gibi kontrollü değişkenler kullanılarak incelenmiştir. Yapılan analizler sonucunda, kâr payı dağıtımları ile pay senedi getirileri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanamamıştır. Diğer bir deyişle, bu çalışma Türkiye'de seçilmiş işletmelerde kâr payı dağıtımının pay getirileri üzerinde etkisi olmadığını göstermektedir. Bu durum kâr payı ile ilgili Fischer Black'in `Kâr payı resmine ne kadar detaylı bakılırsa, birbirine uymayan parçalarıyla o kadar daha çok bir yap-boza benzemektedir` görüşünün hala geçerli olduğuna işaret etmektedir.