VI ABSTRACT Using a variety of methods, the materials can be joined. Up to about 50 years ago, the principal joining techniques were by mechanical fastening (screws, rivets, bolts, etc.) or by welding, soldering or brazing. All of these methods had advantages and disadvantages. In addition to these methods, during the Second World War, researchers developed a series of novel adhesives. Since that time, enormous advances have been made in adhesive bonding technology. With the benefit of science and experience, we can now use adhesive joints in load-bearing engineering situations, which can withstand many years of use. They are being used to locate bearing and gears, aircraft, civil engineering etc. In this study, the effect of dynamic loading on retaining metal cylindrical assemblies with adhesives was investigated. In the first Chapter, a general introduction was given, previous studies on the subject were reviewed and the aim of the study was point out. In the second Chapter, the definition of the adhesive bonding was explained; the advantages and the disadvantages were presented. In the third Chapter, the adhesives were classified and the curing mechanisms were explained. In the fourth Chapter, the mostly used adhesive joint geometries and loading types were clarified. In the fifth Chapter, the factors that affect the adhesives strength of the cylindrical assemblies were investigated for pre-experimental studies. In the sixth Chapter, experimental test equipments were presented and on the type of loading were explained. Experimental specimens and adhesive bonding process were explicated. In the seventh Chapter, the effect of the diametrical clearance, the shrink fit, the surface roughness, the materials and the loading type on joint strength were experimentally investigated and the results were presented. In the final Chapter, the results of the experiments were criticized and some suggestions were made. Tezcan ŞEKERCİO?LU.

ÖZET Değişik metotlar kullanılarak malzemeler birleştirilebilir. Elli yıl öncelerine kadar, temel birleştirme teknikleri olarak, cıvata, perçin gibi mekanik birleştirme yöntemleri ve kaynak, lehimleme gibi yöntemler kullanılmakta idi. Bütün bu metotların avantaj ve dezavantajları bulunuyordu. Bu metotlara ilave olarak, n. Dünya savaşı boyunca, araştırmacılar tarafından yeni yapıştırıcılar geliştirilmiştir. O zamandan beri yapıştırma teknolojisinde büyük ilerlemeler sağlanmıştır. Bilim ve elde edilen tecrübelerin yardımıyla, yapıştırma bağlantıları yük taşıyan mühendislik uygulamaları, yatak ve dişlilerin montajı, uçaklar ve inşaat mühendisliği gibi uygulama alanlarında kullanılmaktadırlar. Bu tez çalışmasında da silindirik yapıştırma bağlantılarının dinamik yükler altındaki davranışları incelenmiştir. Çalışmanın 1. Bölümünde, yapıştırıcılara genel bir giriş yapılarak, bu konuda yapılmış olan çalışmalar incelenmiş ve çalışmanın amacı belirtilmiştir. 2. Bölümde yapıştırma olayının tanımı yapılarak, avantaj ve dezavantajları belirtilmiştir. 3. Bölümde yapıştırıcılar sınıflandırılarak, sertleşme mekanizmaları açıklanmıştır. 4. Bölümde, uygulamada en çok kullanılan yapıştırma geometrileri ve yükleme durumları açıklanmıştır. 5. Bölümde silindirik yapıştırma bağlantılarının mukavemetini etkileyen faktörler incelenerek deneysel çalışmalar için ön hazırlık yapılmıştır. 6. Bölümde, deneyler esnasında kullanılan deney düzenekleri tanıtılarak, yükleme şekilleri hakkında bilgi verilmiştir. Deney numuneleri ve yapıştırma prosesleri açıklanmıştır. Deneysel çalışma sonuçlarının verildiği 7. Bölümde, bağlantının mukavemetini etkileyen faktörlerden, boşluğun etkisi, sıkı geçmenin etkisi, malzemenin etkisi, yüzey pürüzlülüğünün etkisi ve yükleme durumunun etkisi incelenmiştir. Son bölümde ise deneylerden elde edilen sonuçlar genel olarak değerlendirilerek, gerekli önerilerde bulunulmuştur. Tezcan ŞEKERCİOĞLU.