Based on Harold Pinter's three plays ?The Homecoming,? ?The Caretaker? and ?TheDumb Waiter,? the aim of this study is to explore the idea that an individual cannotbe a speaking member of the Symbolic Order, thus of the society unless s/he obeysthe prohibitions/commands of language, a concept on which both Pinter and Lacanput great emphasis in their own vision. For Pinter human beings lead a life controlledby some unknown powers and build a disastrous subjective world devoid oflinguistic competence. As for Lacan, language imprisons, castrates and pushes thesubject into a claustrophobic world, which is portrayed strikingly by Pinter. Theresult is equally impressive; for Lacan: neurosis or psychosis, oscillating between theOrders/Registers of the Symbolic, Imaginary and Real, not possessing an assignedrole in the community, and for Pinter: an absurd world where there is no meaning buta sense of loss. Lacan?s explanation for the reasons of this absurd world focuses ontwo significant factors : the m(O)ther, who meets the basic needs in the ImaginaryOrder/stage of infancy and who introduces the Father to the child, and the Father,who will enable the child to obey the prohibitions of language, and thus to secure thechild?s adulthood.Throughout the study the points which will be highlighted are as follows: thecharacteristics of the absurd drama, the place of Harold Pinter in the contemporarytheatre and the justification of a Lacanian reading, subjectivity?s constitution.Keywords: Absurd Drama, Pinter, Lacan, Language, the Symbolic, the Imaginary,the Real Orders/Registers, subjectivity, humanization.

Harold Pinter'in ?Yuvaya Dönüş,? ?Kapıcı? ve ?Git Gel Dolap? adlı oyunlarınadayandırılarak, bu çalışmadaki amaç, bireyin, hem Pinter'in hem de Lacan'ın kendibakış açılarından önemle vurguladığı dilin yasaklamalarına, emirlerine uymadığıtakdirde, Simgesel düzenin, dolayısıyla toplumun konuşan bir üyesi olamayacağınıincelemektir. Pinter'e göre, insanlar bilinmeyen güçlerce yönetilen bir yaşamsürdürürler ve dilsel yeterlilikten yoksun yıkıcı bir öznel dünya yaratırlar. Lacan'agöre ise, dil bireyi hapseder, kastre eder ve Pinter'in da çarpıcı olarak betimlediğiklastrofobik bir dünyaya iter. Sonuç aynı derecede etkileyicidir: Lacan'a göre;nevroz veya psikoz, Simgesel, Yansıtma ve Gerçek düzenleri/kayıtları arasında gidipgelmek, toplumda atanmış bir role sahip olmamak. Pinter'a göre ise; anlamınolmadığı ama kayıp duygusunun olduğu absürd bir dünya. Bu absürd dünyanınsebepleriyle ilgili Lacan'ın açıklaması iki önemli faktör üzerinde odaklanır:Yansıtma düzenindeki/çocukluk evresindeki temel ihtiyaçları karşılayan ve babayıçocukla tanıştıran anne, ve çocuğun dilin yasaklarına uymasını, böylece yetişkinhayatını sağlıklı geçirmesini sağlayacak olan baba.Bu çalışma boyunca incelenecek konular şöyledir: Absürd Tiyatro'nun özellikleri,çağdaş tiyatroda Harold Pinter'in yeri, Lacan'cı okumanın gerekçesi, benliğinkurulması.Anahtar Kelimeler: Absürd Tiyatro, Pinter, Lacan, Dil, Sembolik, Yansıtma, GerçekDüzenler/Kayıtlar, benlik, toplumsallaşma.