In this study, the effects of rational emotive based assertiveness training onthe levels of irrational beliefs and assertiveness of fifth-grade primary schoolstudents was examined.The research was carried out on total of 69 fifth-grade primary schoolstudents, consisting of 34 students in the experimental group and 35 students in thecontrol group. The subjects were elected among 210 fifth-grade students attendingthe Aydınlıkevler Primary School in the centre of Ankara during 2005-2006academic year.In the research, irrational belief levels of the students were measured byIrrational Beliefs Scale developed by Çivitçi (2003), assertiveness levels weremeasured by Assertiveness Inventory developed by Topukçu (1982). In order todecide whether the irrational beliefs scale is compatible with the fifth-grade students,the researcher also made reliability and validity studies.Rational emotive based assertiveness training programme was implementedto the experimental group for 9 weeks (one session per week). However, noprocedure was applied to the control group. The two scales were implemented bothto the control and experimental groups before and after the treatment . The dataobtained before and after the treatment were analysed by means of RepeatedMeasures Technique.Following findings were obtained in this research:1. Rational emotive based assertiveness training programme was effective indecreasing the irrational beliefs levels of the students.2. Rational emotive based assertiveness training programme was not effective inincreasing the assertiveness levels of the students.

Bu araştırmada, akılcı duygusal temelli güvengenlik eğitiminin ilköğretimbeşinci sınıf öğrencilerinin akılcı olmayan inanç ve güvengenlik düzeylerine etkisiincelenmiştir.Araştırma deney (34) ve kontrol (35) gruplarında yer alan toplam 69ilköğretim beşinci sınıf öğrencisi üzerinde yürütülmüştür. Araştırmanın denekleri2005-2006 eğitim-öğretim yılında Ankara il merkezindeki Aydınlıkevler İlköğretimOkulu beşinci sınıflarında öğrenim gören 210 öğrenci arasından seçilmiştir.Araştırmada, öğrencilerin akılcı olmayan inanç düzeyleri Çivitçi (2003)tarafından geliştirilen Mantıkdışı İnançlar Ölçeği ile, güvengenlik düzeyleri Topukçu(1982) tarafından geliştirilen Atılganlık Envanteri ile ölçülmüştür. Mantıkdışıİnançlar Ölçeği'nin ilköğretim beşinci sınıf öğrencilerine uygun olup olmadığınakarar verebilmek amacıyla araştırmacı tarafından ayrıca geçerlik ve güvenirlikçalışmaları yapılmıştır.Deney grubuna, haftada bir ders saati olmak üzere dokuz hafta süre akılcıduygusal destekli güvengenlik eğitimi programı uygulanmış, kontrol grubuna iseherhangi bir işlem uygulanmamıştır. Her iki ölçek deney ve kontrol gruplarına işlemöncesinde ve işlem sonrasında uygulanmıştır. İşlem öncesi ve işlem sonrasında eldeedilen veriler Çok Yönlü Tekrarlı Ölçüm Analizi (Repeated Measures) tekniği ileanaliz edilmiştir.Bu araştırmada aşağıdaki bulgulara ulaşılmıştır:1. Akılcı Duygusal Destekli Güvengenlik Eğitimi Programı, öğrencilerin akılcıolmayan inanç düzeylerini azaltmada etkili olmuştur.2. Akılcı Duygusal Destekli Güvengenlik Eğitimi Programı, öğrencileringüvengenlik düzeylerini artırmada etkili olmamıştır.