Purpose of the study; The aim of this study was to determine the relationship between clinical experience, physical activity level and disability level in dentistry students and dentists. 234 participants were divided into 3 groups. 1st and 2nd grade students in Dentistry included into Group1; 4th and 5th grade students in Dentistry included into Group2; Dentists under the age of 35 who have been active in the profession for at least 5 years were included into Group3. The socio-demographic characteristics of the individuals were noted. Pain levels (visual analog scale), disability levels (Oswestry Disability Index), physical activity levels (short form of the International Physical Activity Assessment Questionnaire) were assessed. According to the findings; While the pain scores of the groups were different from each other (p <0.001), physical activity levels were similar (p> 0.001). While the pain and disability levels of the groups were correlated (p <0.001), the levels of pain and physical activity were not correlated (p> 0.05). Low back pain caused by increasing age and daily working hours in dentists affects disability level. In this occupational group, the level of physical activity is not a primary factor in low back pain. The most important factor that increases the blow back pain is that dentists and candidates can not use the body ergonomics correctly or do not know. Therefore, as long as the time spent in the profession increases, the pain can affect the quality of life if adequate precautions are not taken for the causes of low back pain. The factors that cause low back pain should be evaluated in detail and the precautions related to this issue should be increased in the individuals receiving dental education.Key Words : Low Back Pain, Dentist, Work Expeience, Physical Activity Level, Quality of Life.

Bu çalışmanın amacı; diş hekimliği öğrencileri ve diş hekimlerinde bel ağrısının klinik deneyim, fiziksel aktivite düzeyi, engel seviyesi ve yaşam kalitesi ile ilişkisinin belirlenmesidir. Çalışmaya katılan 234 birey 3 gruba ayrıldı. 1.Gruba; 1.ve 2. Sınıf Diş Hekimliği öğrencileri, 2.Gruba; 4. ve 5. Sınıf Diş Hekimliği öğrencileri, 3.Gruba; mesleğini en az 5 yıldır aktif bir şekilde sürdüren 35 yaş altı Diş hekimleri dahil edildi. Bireylerin sosyo-demografik (yaş, cinsiyet, vücut kütle indeksi (VKİ), kronik hastalık, bel ağrısı varlığı ve süresi, meslekte geçirdikleri süre, günlük çalışma saatleri vs…) özellikleri, ağrı seviyeleri Vizüel analog skalası, engel seviyeleri Oswestry Engellilik İndeksi, fiziksel aktivite seviyeleri Uluslararası Fiziksel Aktivite Değerlendirme Anketi kısa formu, yaşam kalitesi SF-36 ile sorgulandı. Sonuçlara göre; grupların ağrı skorları, engel seviyeleri birbirinden farklıyken (p< 0.001), fiziksel aktivite seviyeleri birbirine benzemekteydi (p> 0.001). Grupların ağrı ve engel seviyeleri birbiriyle ilişkiliyken (p< 0.001), ağrı ve fiziksel aktivite seviyeleri birbiriyle ilişkili değildi (p>0.05). Diş hekimlerinde yaş ve günlük çalışma saatinin artmasıyla oluşan bel ağrısı engel seviyesini etkilemektedir. Bu meslek grubunda fiziksel aktivite seviyesi bel ağrısına birinci dereceden etken değildir. Bel ağrısını arttıran en önemli faktör diş hekimleri ve adaylarının vücut ergonomisini doğru kullanamaması ya da bilmemesi olabilir. Bu nedenle bel ağrısına neden olan faktörler ile ilgili yeterli önlemler alınmazsa meslekte geçirilen süre arttıkça, ağrı yaşam kalitesini olumsuz etkileyebilir. Diş hekimliği eğitimi alan bireylerde bel ağrısına neden olan etmenler daha detaylı değerlendirilip, bu konuyla ilgili önlemler artırılmalıdır. Anahtar Kelimeler :Bel Ağrısı, Diş Hekimi, Mesleki Deneyim, Fiziksel Aktivite Düzeyi, Yaşam Kalitesi.