This study examines the differential effects of implicit and explicit corrective feedback (CF) during task-based interaction on language development of young learners of English as foreign language. The data are drawn from 75 learners of English at a public primary school in Kadıköy/Istanbul. A pretest, an immediate posttest and a delayed posttest quasi-experimental design was used in order to demonstrate the sustained or unsustained effects of both feedback types. The learners were divided into two treatment groups that received a different type of feedback, implicit and explicit, and a third group was used as the control group who did not receive any CF. Child learners interacted in dyads with the researcher and language development in terms of question forms was investigated. The results demonstrated that young foreign language learners who participated in interaction with CF showed a greater increase in production of developmentally more advanced structures than the learners who participated in interaction without provision of CF. Explicit CF group showed a greater increase than the implicit CF group in the immediate posttest. Hovewer, delayed posttest results revealed that explicit CF group could not sustain this increase. Implicit CF group, on the other hand, sustained their developmental level in the delayed posttest too. Control group did not show any developmental level increase in the immediate and delayed posttests. The study confirms the results of previous studies which supported the claims concerning a link between CF and language development. The study also contends that explicit CF during interaction facilitates language development of young foreign language learners in short term, but this increase is not sustained in a longer term.

Bu çalışmanın amacı, görev-odaklı iletişim sırasında verilen ?ima yollu? ve ?açık? dönüt düzeltmenin İngilizce'yi yabancı dil olarak öğrenen çocukların dil gelişimleri üzerindeki etkisini araştırmaktır. Veriler İstanbul/Kadıköy'deki bir ilköğretim okulunda okuyan 75 beşinci sınıf öğrencisinden toplanmıştır. Her iki tip dönüt düzeltmenin uzun vadedeki etkilerinin belirlenmesi için öntest, erken sontest ve geç sontest içeren yarı deneysel model uygulanmıştır. Öğrenciler farklı tipte dönüt düzeltme alan iki deney grubu ve hiç dönüt düzeltme almayan bir kontrol grubu olmak üzere üç gruba ayrılmıştır. Öğrenciler araştırmacı ile bire bir iletişim kurmuşlardır ve öğrencilerin dil gelişimleri soru yapıları açısından incelenmiştir. Sonuçlar, dönüt düzeltme alan öğrencilerin almayan öğrencilere göre daha ileri düzeydeki soru yapılarını kullanmada daha başarılı olduklarını göstermiştir. Erken sontestte açık dönüt düzeltme alan deney grubu ima yollu dönüt düzeltme alan gruba göre daha başarılı olmuştur. Ancak geç sontestte bu grubun ulaştıkları gelişim seviyesini koruyamadıkları görülmüştür. İma yollu dönüt düzeltme alan grup geç sontestte de ulaştıkları gelişim seviyesini koruyabilmiştir. Hiçbir dönüt düzeltme almayan kontrol grubu ise her iki sontestte de soru yapıları açısından dil gelişimi gösterememiştir. Çalışma, dönüt düzeltme ve dil gelişimi arasında olumlu bir ilişki kuran geçmiş yayınları desteklemektedir. Çalışmada ayrıca açık dönüt düzeltmenin kısa vadede dil gelişiminiivolumlu yönde etkilediği ancak bu etkinin daha uzun vadede devam etmediği ileri sürülmektedir.