Shoulder impingement syndrome (SIS) is one of the most common musculoskeletal complaints that effect significantly health and disability, and one of the most common causes of shoulder pain. This randomised-controlled study was planned to investigate the contribution of taping or mobilization to treatment in addition to conventional physiotherapy. 91 cases who were diagnosed with SIS and met the inclusion criteria and admitted to PTR Unit, Kartal Yavuz Selim Hospital, were participated in our study. Electrical stimulation, cold-pack and ultrasound were applied in control group (n=30). In taping group (n=31), taping was applied in addition to the control group. In manual therapy group (n=30), shoulder mobilization was applied in addition to the control group. Pain level, range of motion (ROM), muscle strength and functionality were assessed in all groups. The measurements were performed before and after treatment. When Wilcoxon-signed rank test was used for intra-group assessments, ANOVA test was used for multiple comparisons. There were significant improvements in post-treatment values compared to pre-treatment in all groups in terms of ROM, muscle strength, functionality and pain level (p<0.05). When compared the differences between pre- and post-treatment, there were significant improvements in terms of shoulder flexion, abduction, external rotation in ROM, external rotation in muscle strength, VASnight and algometry in pain level, all parameters except pain, ROM-IR and DLA-activity in C-M score in manual therapy group. Manual therapy group showed superiority over other groups.According to the results of our study, manual therapy in addition to conventional physiotherapy is more effective on pain, ROM, muscle strength and functionality than kinesiologic taping.

İmpingement sendromu, sağlığı ve dizabiliteyi belirgin düzeyde etkileyen genel kas-iskelet problemlerinden biri olup omuz ağrısının en yaygın nedenlerindendir.Klasik fizyoterapiye ek olarak bantlama veya mobilizasyon uygulamalarının tedaviye katkısını araştırmak amacıyla bu randomize-kontrollü çalışma planlandı. Kartal Yavuz Selim Devlet Hastanesi FTR Ünitesi'ne başvuran, impingement sendromu tanılı ve dahil olma kriterlerine uyan 91 gönüllü alındı. Kontrol grubuna (n=30) elektrik stimülasyonu, coldpack ve ultrason uygulandı. Bantlama grubuna (n=31) kontrol grubundakilere ek olarak bantlama, manuel terapi grubuna ise (n=30) kontrol grubundakilere ilaveten omuz mobilizasyonu uygulandı. Üç grupta da ağrı, eklem hareket açıklığı, kas kuvveti ve fonksiyonellik değerlendirildi. Ölçümler, tedavi öncesi ve sonrasında yapıldı. Grup içi değerlendirmelerde Wilcoxon işaretli-sıra testi, gruplar arası çoklu karşılaştırmalarda ANOVA testi kullanıldı. Her üç grupta tedavi öncesine göre tedavi sonrasındaki eklem hareket açıklığı, kas kuvveti ve fonksiyonellik değerlerindeki artış ile ağrı seviyelerindeki azalmanın istatistiksel olarak anlamlı olduğu görüldü (p<0.05). Tedavi öncesi ile sonrası yapılan ölçümler arasındaki farklar, gruplar arasında karşılaştırıldığında; gonyometrik ölçümlerde omuz fleksiyonu, abduksiyonu, eksternal rotasyonundaki artış; kas testi ölçümlerinde omuz eksternal rotasyonundaki artış; ağrı ölçümlerinde VASgece ve algometredeki azalma; C-M skoru ölçümlerinde ağrı, EHA-İR ve GYA-aktivite hariç diğer tüm parametrelerdeki artış farkları, manuel terapi grubunda istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Manuel terapi grubu diğer gruplara üstünlük gösterdi.Çalışmamızın sonucuna göre, klasik fizyoterapi programına ek olarak manuel terapi uygulamalarının bantlama uygulamalarına göre ağrı, eklem hareket açıklığı, kas kuvveti ve fonksiyonellik üzerine daha etkilidir.