In this thesis, the relationship among the use of renewable energy technologies, the use of coal resources and the implied changes in CO2 emission between 2017 and 2047 in Turkey are examined. This thesis aims to reveal cost and emission implications under various renewable energy and coal policy scenarios and guide government and private sector policy-makers to make more efficient and cost-effective investments.In this study, puclicly available data of the Turkish Electricity Transmission Corporation (TEIAS), the Turkish Statistical Institute (TUIK), the Ministry of Energy and Natural Resources, the World Energy Council Turkish National Committee are used to estimate the useful energy demand as exogenous input into the Boğaziçi University Energy Modeling System (BUEMS). The base scenario results indicate 82% growth in total energy-related CO2 emissions between 2017 - 2047. A 15/% reduction in total CO2 emission is projected in 2047, if the electricity generation targets for wind and solar power technologies set in Renewable Energy Resource Zone (YEKA) tenders are reached. On the other hand, if direct emission reduction policies for decreasing CO2 emission are adopted, it is observed that 32% reduction in total CO2 emission can be provided in long term. Sectoral emission scenarios and taxation scenarios are also applied to the model to reduce total CO2 emission. It is observed that, direct emission scenarios are more cost-effective in decreasing CO2 emission what compared to taxation and decreases total CO2 emission more than sectoral emission scenarios in the long term.In addition to these important results, the BUEMS is provided as a beneficial tool for both Turkish government and private sector policy-makers for other studies on energy sector.

Bu tezin amacı Türkiye'de 2017-2047 yılları arasında yenilenebilir enerji teknolojilerinin kullanımının artırılmasıyla birlikte kömür kaynaklarının kullanımı ve bununla beraber karbondioksit emisyonunda meydana gelen değişimleri incelemekti. Farklı senaryoların simüle edildiği bu çalışma, yenilenebilir enerji kaynaklarının en etkili nasıl kullanılabileceği ve buna bağlı olarak gerek özel gerekse devlet kaynaklı yatırımların en doğru nasıl yapılabileceği konusunda yol gösterici bir çalışma olmayı hedeflemektedir.Bu tezde, halka açık Türkiye Elektrik İletim A.Ş. (TEIAS), Türkiye İstatistik Kurumu (TUIK), Türkiye Cumhuriyeti Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Dünya Enerji Konseyi Türk Milli Komitesi'nin enerji kaynakları kullanımı, sektörel enerji talepleri ve tüketim miktarları ve enerji fiyatları verileri kullanılmıştır. Bu veriler, BUEMS için sektörel bazda enerji talebi rakamlarını hesaplamada kullanılmıştır.Baz senaryoda 2017 - 2047 yılları arasında enerji sektöründeki CO2 emisyonu miktarında 82% artış gözlenmiştir. Rüzgar ve güneş enerjisi alanında YEKA ihalelerinde öngörülen elektrik üretimi hedeflerin tutturulması durumunda, CO2 emisyonunun 2047 senesi içerisinde 15%'e kadar azalması öngörülmektedir. Bununla beraber, direkt emisyon azaltma senaryolarının toplam CO2 emisyonunu azaltmakta vergilendirme senaryolarına göre daha ucuz olduğu ve uzun vadede sektörel emisyon senaryolarına göre CO2 emisyonunu azaltmada daha iyi sonuçlar verdiği gözlenmiştir.Bunlara ek olarak, BUEMS modelinin bakanlıklar ve şirketler için faydalı olacak şekilde literatüre kazandırılması amaçlanmıştır.