Time perception and estimation are very important aspects of human behavior.Whether these are based on a single internal clock or the result of distributed andemergent processes in the brain is still a matter of debate. The present thesisinvestigated the effects of lateralized presentation of auditory and tactile stimulationto assess whether time estimation is lateralized and affected by stimulus modality.Additionally, performances of both female and male trained musicians werecompared to those of non-musicians to evaluate the effects of gender and training intime estimation. In an identical subject design, subjects attended a time durationcomparison task for short (100 to 900 milliseconds in 50 milliseconds incrementswith a standard stimulus of 500 msec) and long ranges (1 to 5 seconds in 250milliseconds increments with a standard of 3000 msec) in auditory and tactilemodalities. Subjects listened to pairs of sounds either monaurally or binaurally andindicated whether the two stimuli were of equal duration. Tactile (vibratory) stimuliwere applied on the top of either the right or the left hand. Stimulus pairs werepresented in ascending or descending order. The results suggested a genderdifference; males were more accurate in time estimation. Gender differences may bedue to different corpus callosum sizes between males and females. Findings alsosuggested that musicians were more accurate except for the short tactile range. Betterperformance by musicians in both modalities suggests that time estimation in onemodality can be generalized to others. Additionally, an analysis of estimation errorscompared to the standard durations (percent of error) indicated that overallperformance was better in the long range. There was no significant laterality effectexcept for long range tactile condition. Better overall performances of subjects inestimating the longer standard duration suggest that there may be different timingmechanisms in the brain, such as for long ranges which may include cognitiveprocesses and for short ranges that are more low-level (sensory) and automatic. Thepresent results also provide support for the view that the brain does not have alateralized internal clock.

Zaman algılaması ve kestirimi insan davranışının çok önemli bileşenlerinden olupbeyindeki tek bir içsel saate mi dayandığı yoksa dağıtık süreçlerden mikaynaklandığı halen tartışma konusudur. Bu tez zaman kestiriminin uyarımmodalitesi ve hemisfer yanallığına dayalı olup olmadığını değerlendirmek içinyanallaşmış işitsel ve dokunsal uyarımların etkilerini inceledi. Ek olarak, cinsiyet veeğitimin zaman kestirimindeki etkilerini değerlendirmek için eğitimli kadın ve erkekmüzisyenlerin performansı müzisyen olmayanlarla karşılaştırıldı. Özdeş bir denektasarımında, denekler, işitsel ve dokunsal olarak kısa (standart uyaran 500 milisaniyeolacak şekilde 100'den 900 milisaniyeye 50 milisaniyelik artırımlarla) ve uzun(standart uyaran 3000 milisaniye olacak şekilde 1'den 5 saniyeye 250 milisaniyelikartırımlarla) süreli aralıkları içeren süreleri karşılaştırdılar. Denekler tek kulaktan(sağ ya da sol kulak) veya çift kulaktan ses çiftlerini dinleyip bunların sürelerininaynı olup olmadığını belirttiler. Dokunsal (titreşimsel) uyaranlar sol ya da sağ elinüst kısmına uygulandı. Uyaran çiftleri artan ve azalan dizilerde sunuldu. Sonuçlarcinsiyet farklılığı göstermedi; erkeklerin zaman kestiriminde daha hassas olduğusaptandı. Cinsiyet farklılığı erkekler ve kadınlar arasındaki corpus callosumboylarının farklılığından kaynaklanıyor olabilir. Bulgular kısa süreli dokunsal görevharicinde müzisyenlerin daha hassas olduğunu da gösterdi. Müzisyenlerin daha iyiperformansı, bir modalitedeki zaman kestirim performansının başka modalitelere degenellenebileneceğini göstermektedir. Buna ek olarak, kestirim hatalarının standartuyaran sürelerine oranlarına dayalı (hata yüzdesi) analizleri, deneklerinperformanslarının uzun sürelerde daha iyi olduğunu gösterdi. Uzun süreli dokunsalgörev haricinde bir yanallık etkisi gözlemlenmedi. Sonuçlar müzik eğitiminin zamankestirim performansını da etkilediğini ve işitsel olarak gerçekleşen bu eğitimin farklımodalitelere genellenebileceğine işaret etmektedir. Deneklerin genel olarak uzunsürelerde daha iyi performans göstermeleri ise beyinde farklı mekanizmalarolduğuna, uzun süreli zaman kestirimi için bilişsel süreçleri de içeren, kısa süreleriçin ise daha düşük seviyeli (duyusal), otomatik süreçlere dayanan mekanizmalarolabileceğini göstermektedir. Çalışmanın sonuçları beyinde belli bir bölgeyeözelleşmiş bir saat olmadığı görüşünü desteklemektedir.