This paper analyses milestone of the history of the image from the cave paintings to the invention of photographs; it has substantiated people's desires to paint and create graphics, and the consequences of the exponential growth of these desires after each success. Every leap in the scope of technological advances has made people try to record the graphics as close to reality as possible. People, who found the photograph went a step further with the unexposed film, invented the motion picture with the successive recording and display of photographs. The cinema, which was born with a display of certain number of photographs per second, has undergone many major developments throughout the 20th century. The cinema, which started its journey with unexposed film, found an alternative with the use of tube technology and made a major leap with analog video. Digital video technologies have created the real breakdown of the dominance of unexposed film in cinema. After the digital revolution, the unexposed film has gone towards losing its dominance and disappearing over time. The advantages of digital filmmaking process have led a triumph in his battle over the unexposed film. Every major change in cinema has affected its language, style, production capabilities and also common practices of cinema. Guerrilla filmmaking, a different production practice, was brought back to life with the digital video revolution, although it was born in the 1960s. Another revolution in the digital video revolution has been the DSLR and Mirrorless (DSLM) revolution. Cinema, which has become accessible through digitalization, has entered the democratization process thanks to its secondary revolution. The aim of this paper is to study these developing cinema technologies, to examine the effects of these developments on the language and style of cinema, and also to reveal the changes that it creates in production opportunities, practices and processes.

Mağara resimlerinden fotoğrafın bulunuşuna kadar görüntü tarihinin her aşamasını inceleyen bu çalışma; insanların resmetme ve sonrasındaki görüntü oluşturma arzularını ve bu arzularının her başarımdan sonra katlanarak artmasının sonuçlarını maddeleştirmiştir. Teknolojik gelişmeler odağında yaşanan her sıçrama insanları görüntüyü gerçeğe en yakın şekilde kaydetme gayretine sokmuştur. Fotoğrafı bulan insanlar pelikül film ile bir adım öteye geçmiş, fotoğrafların ardıl kayıt ve gösterimi ile hareketli görüntüyü icat etmişlerdir. Fotoğrafların saniyede belli bir sayıda gösterilmesiyle doğan sinema 20. yüzyıl boyunca birçok majör gelişim yaşamıştır. Serüvenine pelikül ile başlayan ve sonra tüp teknolojisinin kullanımıyla alternatif bulan sinema, analog video ile bir sıçrama yaşamıştır. Sinemadaki pelikül hakimiyetinin yaşadığı asıl kırılmayı ise dijital video teknolojileri yaratmıştır. Dijital devrimden sonra film, zaman içinde taleplerini yitirmeye ve yok olmaya doğru gitmiştir. Dijitalin film yapım süreçlerine getirdiği avantajlar, pelikül ile olan savaşında zaferi kazanmasını sağlamıştır. Sinemadaki her büyük değişim, sinemanın diline, biçemine, üretim olanak ve pratiklerine etki etmiştir. Farklı bir yapım pratiği olan gerilla filmcilik de, 1960'larda doğmuş olmasına rağmen, dijital video devrimi ile tekrar hayat bulmuştur. Dijital video devriminin kendi içinde yaşadığı bir başka devrim ise DSLR ve Aynasız (DSLM) devrimi olmuştur. Dijitalleşmeyle ulaşılabilir olmaya başlayan sinema, bu ikincil devrim sayesinde demokratikleşme sürecine girmiştir. Bu çalışmanın amacı gelişen sinema teknolojilerini incelemek, bu gelişmelerin sinema dilinde ve biçemindeki etkilerini irdelemek ve bunların yanında üretim olanakları, pratikleri ve süreçlerinde yarattığı değişiklikleri deşifre etmektir.